• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Sorgulamak..

Hayallperesttt

Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
8 Ekim 2025
Mesajlar
464
Emoji Skoru
258
Puanlar
18
Herkese merhaba. 27 yaşındayım, çalışıyorum. Hayatımda uzun süredir sevgisizlik var ben kendimi sevmiyorum, kimsede beni sevmiyor. Hiç arkadaşım kalmadı herkes bir yana dağıldı. Artık arkadaş da edinemiyorum. Hiç kimse samimi gelmiyor bana, sanki çoğunluğun içi kötüymüş gibi. Nedense olduğum yere konumlanamıyorum. İş yerinde de yakınlık kurabildiğim kimse yok mecburi çalışmak zorunda olduğum için gidiyorum. Çok yalnız ve çok mutsuz hissediyorum. Sürekli kendimi sorguluyorum ben nerde yanlış yapıyorum, ben mi normal değilim bende mi bir sıkıntı var acaba diyorum. İnsanlara bakıyorum herkes neşeli mutlu ben 27 yaşında kendimi 60 gibi hissediyorum. Yaşamak güzel nefes alabilmek güzel evet ama bana anlamsız geliyor , hayat ağır geliyor. Antidepresan kullanıyorum çok bir etkisini görmedim. Ben nerde hata yapıyor olabilirim?
 
Herkese merhaba. 27 yaşındayım, çalışıyorum. Hayatımda uzun süredir sevgisizlik var ben kendimi sevmiyorum, kimsede beni sevmiyor. Hiç arkadaşım kalmadı herkes bir yana dağıldı. Artık arkadaş da edinemiyorum. Hiç kimse samimi gelmiyor bana, sanki çoğunluğun içi kötüymüş gibi. Nedense olduğum yere konumlanamıyorum. İş yerinde de yakınlık kurabildiğim kimse yok mecburi çalışmak zorunda olduğum için gidiyorum. Çok yalnız ve çok mutsuz hissediyorum. Sürekli kendimi sorguluyorum ben nerde yanlış yapıyorum, ben mi normal değilim bende mi bir sıkıntı var acaba diyorum. İnsanlara bakıyorum herkes neşeli mutlu ben 27 yaşında kendimi 60 gibi hissediyorum. Yaşamak güzel nefes alabilmek güzel evet ama bana anlamsız geliyor , hayat ağır geliyor. Antidepresan kullanıyorum çok bir etkisini görmedim. Ben nerde hata yapıyor olabilirim?
Daha önce (bugün) aynı konuyu açtınız sanki
 
Herkese merhaba. 27 yaşındayım, çalışıyorum. Hayatımda uzun süredir sevgisizlik var ben kendimi sevmiyorum, kimsede beni sevmiyor. Hiç arkadaşım kalmadı herkes bir yana dağıldı. Artık arkadaş da edinemiyorum. Hiç kimse samimi gelmiyor bana, sanki çoğunluğun içi kötüymüş gibi. Nedense olduğum yere konumlanamıyorum. İş yerinde de yakınlık kurabildiğim kimse yok mecburi çalışmak zorunda olduğum için gidiyorum. Çok yalnız ve çok mutsuz hissediyorum. Sürekli kendimi sorguluyorum ben nerde yanlış yapıyorum, ben mi normal değilim bende mi bir sıkıntı var acaba diyorum. İnsanlara bakıyorum herkes neşeli mutlu ben 27 yaşında kendimi 60 gibi hissediyorum. Yaşamak güzel nefes alabilmek güzel evet ama bana anlamsız geliyor , hayat ağır geliyor. Antidepresan kullanıyorum çok bir etkisini görmedim. Ben nerde hata yapıyor olabilirim?
Kim neşeli mutlu ayol herkesin ayrı derdi tasası var. Muhakkak kan değerlerine baktır
 
Herkese merhaba. 27 yaşındayım, çalışıyorum. Hayatımda uzun süredir sevgisizlik var ben kendimi sevmiyorum, kimsede beni sevmiyor. Hiç arkadaşım kalmadı herkes bir yana dağıldı. Artık arkadaş da edinemiyorum. Hiç kimse samimi gelmiyor bana, sanki çoğunluğun içi kötüymüş gibi. Nedense olduğum yere konumlanamıyorum. İş yerinde de yakınlık kurabildiğim kimse yok mecburi çalışmak zorunda olduğum için gidiyorum. Çok yalnız ve çok mutsuz hissediyorum. Sürekli kendimi sorguluyorum ben nerde yanlış yapıyorum, ben mi normal değilim bende mi bir sıkıntı var acaba diyorum. İnsanlara bakıyorum herkes neşeli mutlu ben 27 yaşında kendimi 60 gibi hissediyorum. Yaşamak güzel nefes alabilmek güzel evet ama bana anlamsız geliyor , hayat ağır geliyor. Antidepresan kullanıyorum çok bir etkisini görmedim. Ben nerde hata yapıyor olabilirim?
Sen kendini sevmezsen hiç kimse seni sevmez önce kendini sevmekle başla
 
buna somut bir tavsiye vermek zor ama sizin yaş grubunuzdaki birçok arkadaşımdan benzer sıkıntılar dinliyorum. yalnız değilsiniz en azından onu söyleyebilirim
 
antidepresanda etki görmek için en az 6 ay düzenli kullanım bekleniyor ve antidepresan bir anda mutlu hissetmenizi sağlamaz. tabii ki farklı etkileri var ama insanın "mutlu" olması için sevgi dolu, kabul gördüğü bir çevresi, güvende hissettiren rutin etkinlikleri, yeterli gelir seviyesi, geleceğe dair umudu ve hedefi vb. olması gerekir. insani bir ortamda yaşamamız gerekir. gene de insan dert edinecek bir şey bulur. yani anormal değilsiniz, sizin gibi hisseden çook insan var. hayat temelinde anlamsız zaten siz vaktinizi dolduracak şeyler bulun. başınızda büyük dert yoksa fazla düşünmeyin. her an bitebilir, bilmiyoruz..
 
Herkese merhaba. 27 yaşındayım, çalışıyorum. Hayatımda uzun süredir sevgisizlik var ben kendimi sevmiyorum, kimsede beni sevmiyor. Hiç arkadaşım kalmadı herkes bir yana dağıldı. Artık arkadaş da edinemiyorum. Hiç kimse samimi gelmiyor bana, sanki çoğunluğun içi kötüymüş gibi. Nedense olduğum yere konumlanamıyorum. İş yerinde de yakınlık kurabildiğim kimse yok mecburi çalışmak zorunda olduğum için gidiyorum. Çok yalnız ve çok mutsuz hissediyorum. Sürekli kendimi sorguluyorum ben nerde yanlış yapıyorum, ben mi normal değilim bende mi bir sıkıntı var acaba diyorum. İnsanlara bakıyorum herkes neşeli mutlu ben 27 yaşında kendimi 60 gibi hissediyorum. Yaşamak güzel nefes alabilmek güzel evet ama bana anlamsız geliyor , hayat ağır geliyor. Antidepresan kullanıyorum çok bir etkisini görmedim. Ben nerde hata yapıyor olabilirim?
Kendiniz söylemişsiniz cevabı zaten. Hata yaptığınız yer kendinizi sevmemeniz. Kendini seven, kendiyle barışık ve özgüvenli insanlar hayatına sevgi alabileceği insanları çekerler. Zaten kendinizi severseniz bir başkasından sevgi beklemeyecek, insan arayışına girmeyeceksiniz. Kendinizi niye sevmiyorsunuz ordan başlayın. Geçmişte yaşadığınız travmatik olaylar affedemediğiniz insanlar kendinize etmiş olabileceğiniz haksızlıklar olabilir. Oturun ve geçmişe gidin geçmişte yaşanan kötü ne varsa olaylar insanlar ama öncelikle de kendinizi affedin ve serbest bırakın. Bunun dışında da kendinizle vakit geçirin yalnız vakit geçirerek keyif alacağınız şeyler yapın. Siz kendinizi sevmezseniz kimse sevmez önce kendinizden başlayın sonra çevre edinmeye odaklanın. Ayrıca çok ciddi bir psikiyatrik sorununuz yoksa antidepresan kullanımı yersiz olabilir. Antidepresanlar gerçekten ihtiyaç olmadığında ama ihtiyaç var sanıp kullanıldığında daha da depresifleştirebilir. İstediğiniz kadar ilaç kullansanız da bir şeyleri kafanızda ve kendi içinizde çözmeden değiştiremezsiniz. Umarım yapabilirsiniz
 
antidepresanda etki görmek için en az 6 ay düzenli kullanım bekleniyor ve antidepresan bir anda mutlu hissetmenizi sağlamaz. tabii ki farklı etkileri var ama insanın "mutlu" olması için sevgi dolu, kabul gördüğü bir çevresi, güvende hissettiren rutin etkinlikleri, yeterli gelir seviyesi, geleceğe dair umudu ve hedefi vb. olması gerekir. insani bir ortamda yaşamamız gerekir. gene de insan dert edinecek bir şey bulur. yani anormal değilsiniz, sizin gibi hisseden çook insan var. hayat temelinde anlamsız zaten siz vaktinizi dolduracak şeyler bulun. başınızda büyük dert yoksa fazla düşünmeyin. her an bitebilir, bilmiyoruz..
Çalışma ortamımda sevdiğim insanların bile o kadar farklı yüzlerini görüyorumki aslında arkadaşlık güzel ama bunları gördükçe daha da kendime kapanasım geliyor. Güven duygumu da kaybettim insanlara güvenmek istiyorum ama hep güvenmemem gerektiğini gösteren olaylar yaşıyorum. Değişik..
 
Kim neşeli mutlu ayol herkesin ayrı derdi tasası var. Muhakkak kan değerlerine baktır
Değerlerimde bir sıkıntı yok yakın zamanda baktırmıştım. İş ortamında değişiklik oldu ama buradaki insanlar geldiğim yerden daha fena çıktı. O yüzden diyorum ya ben kendimi bir yere konumlandıramıyorum.
 
Kendiniz söylemişsiniz cevabı zaten. Hata yaptığınız yer kendinizi sevmemeniz. Kendini seven, kendiyle barışık ve özgüvenli insanlar hayatına sevgi alabileceği insanları çekerler. Zaten kendinizi severseniz bir başkasından sevgi beklemeyecek, insan arayışına girmeyeceksiniz. Kendinizi niye sevmiyorsunuz ordan başlayın. Geçmişte yaşadığınız travmatik olaylar affedemediğiniz insanlar kendinize etmiş olabileceğiniz haksızlıklar olabilir. Oturun ve geçmişe gidin geçmişte yaşanan kötü ne varsa olaylar insanlar ama öncelikle de kendinizi affedin ve serbest bırakın. Bunun dışında da kendinizle vakit geçirin yalnız vakit geçirerek keyif alacağınız şeyler yapın. Siz kendinizi sevmezseniz kimse sevmez önce kendinizden başlayın sonra çevre edinmeye odaklanın. Ayrıca çok ciddi bir psikiyatrik sorununuz yoksa antidepresan kullanımı yersiz olabilir. Antidepresanlar gerçekten ihtiyaç olmadığında ama ihtiyaç var sanıp kullanıldığında daha da depresifleştirebilir. İstediğiniz kadar ilaç kullansanız da bir şeyleri kafanızda ve kendi içinizde çözmeden değiştiremezsiniz. Umarım yapabilirsiniz
Teşekkür ederim, umarım 🙏
 
Herkese merhaba. 27 yaşındayım, çalışıyorum. Hayatımda uzun süredir sevgisizlik var ben kendimi sevmiyorum, kimsede beni sevmiyor. Hiç arkadaşım kalmadı herkes bir yana dağıldı. Artık arkadaş da edinemiyorum. Hiç kimse samimi gelmiyor bana, sanki çoğunluğun içi kötüymüş gibi. Nedense olduğum yere konumlanamıyorum. İş yerinde de yakınlık kurabildiğim kimse yok mecburi çalışmak zorunda olduğum için gidiyorum. Çok yalnız ve çok mutsuz hissediyorum. Sürekli kendimi sorguluyorum ben nerde yanlış yapıyorum, ben mi normal değilim bende mi bir sıkıntı var acaba diyorum. İnsanlara bakıyorum herkes neşeli mutlu ben 27 yaşında kendimi 60 gibi hissediyorum. Yaşamak güzel nefes alabilmek güzel evet ama bana anlamsız geliyor , hayat ağır geliyor. Antidepresan kullanıyorum çok bir etkisini görmedim. Ben nerde hata yapıyor olabilirim?
Aşko artık yeto

Sen terapiyi bıraktın bence
 
My liberation notes dizisine başlayın iyi geliyor, ben de bir süredir çok mutsuz bir dönemden geçiyorum.
Yalnız değilsiniz, zamanla daha iyi bir noktaya varacağımızı ümit ediyorum.
 
İnsan doğası kötüdür. Bu ön koşulla başlarsanız insanlardan beklentiyi minimuma indirir yaptıklarını gülerek karşılarsınız şahsen ben böyle yapıyorum
 
İnsan doğası kötüdür. Bu ön koşulla başlarsanız insanlardan beklentiyi minimuma indirir yaptıklarını gülerek karşılarsınız şahsen ben böyle yapıyorum
Bilmiyorum ben kötü olduğumu düşünmüyorum, ben de onlar gibi olmalıyım belki.. Beklentim yok aslında kimseden belki ben fazla iyiyimdir herkesi öyle sanmaktır hatam
 
Bilmiyorum ben kötü olduğumu düşünmüyorum, ben de onlar gibi olmalıyım belki.. Beklentim yok aslında kimseden belki ben fazla iyiyimdir herkesi öyle sanmaktır hatam
Emin ol kimse yüzde yüz iyi değildir. Sen de iyi biri olmaya çalışma insan olyeter. Erdemli ve onurlu olmak duruş sahibi olmak iyi biri olmaya çalışmaktan daha değerli bence
 
Herkese merhaba. 27 yaşındayım, çalışıyorum. Hayatımda uzun süredir sevgisizlik var ben kendimi sevmiyorum, kimsede beni sevmiyor. Hiç arkadaşım kalmadı herkes bir yana dağıldı. Artık arkadaş da edinemiyorum. Hiç kimse samimi gelmiyor bana, sanki çoğunluğun içi kötüymüş gibi. Nedense olduğum yere konumlanamıyorum. İş yerinde de yakınlık kurabildiğim kimse yok mecburi çalışmak zorunda olduğum için gidiyorum. Çok yalnız ve çok mutsuz hissediyorum. Sürekli kendimi sorguluyorum ben nerde yanlış yapıyorum, ben mi normal değilim bende mi bir sıkıntı var acaba diyorum. İnsanlara bakıyorum herkes neşeli mutlu ben 27 yaşında kendimi 60 gibi hissediyorum. Yaşamak güzel nefes alabilmek güzel evet ama bana anlamsız geliyor , hayat ağır geliyor. Antidepresan kullanıyorum çok bir etkisini görmedim. Ben nerde hata yapıyor olabilirim?
Hayatında aşk ve sevgi eksik
Muhtemelen ondan
 
Back
X