bu sabah abim bize geldi kahvaltıya.bu konuyu detaylı konuştuk.son kararı bana bıraktığını ama bir erkeği de özellikle belli bir yaştan sonra değiştiremeyeceğimi,saygı konusuna bulunacak çözümün geçici olacağını,ailesinin gözünde bikere sıfır olduğumu ve ailesinin onu sen ev aldın onu bile beğenmedi ne yapsan yaranamazsın kurtulduğunna sevin tarzı yorumlar yapıp ayrılmaya adapte etme ihtimalleri olduğunu(ki kaynanam bunu yapar bunu ben bile düşünüyordum),buna rağmen gelinleri olarak beni alabileceklerini ama tek sebep oğullarının beni sevdiği için olacağını söyledi.ileride kaynanandan ağır bir söz duyduğunda kaldırabilecek misin?saygısızlıklara ve ilgisizliklere cimriliğinin boyutuna tahammül edebilecek misin?bunları iyi düşün tart dedi...ayrılıyorum arkadaşlar.çünkü bu soruların hiçbirine net bir yanıt veremedim.ömür boyu üzülmekense bikaç ay bu tarz bir sıkıntı yaşayabilirim.en hayırlısı bu olacak.abimin konuşmaları üzerine annem ve ablam da artık bana destek oluyor.şuan kafam biraz daha rahat yani..Allah hakkımızda hayırlısını versin...bayram ertesi o dediğim son şansı vermeyi de düşünmüyorum.nikah kaçınılmaz olabilir çünkü..hayırlısıyla bitecek...