• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Sınır bilmeyen görümce

Lilandilan

Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Aralık 2024
Mesajlar
166
Emoji Skoru
225
Puanlar
23
Yaş
28
Merhaba daha önceki konumu bilenler bilir. Eşimin babasının 5 ay önceki vefatı sonrası en büyük çocuk Eşim (30 yaşında). Ailenin tek kızı 14 yaşında ergenliğin pik noktasında. Anne başka bir adamla evli ve kız 2 abisiyle yaşıyor. Anne çoğu zaman çocuklarını duygusal ihmal eden, haftada 2-3 gün yanlarına gelip yemek yapmayı annelik zanneden bir egoist.
Dolayısıyla küçük kız kardeş bu duygusal ihmali eşimle kapatmaya çalışıyor. Gece gündüz aranıyoruz. Eşim artık açmamaya başladı. Gece 2-3 lerde mesaj atıyor. Eşim doktor olduğu için hassas noktasından etkilemeye çalışıyor (hastayım, başım dönüyor, ilaç alacağım, doktor randevusu vs.). Sırf eşim telefonu açsın ilgilensin diye.
Onun da bir kabahati olmadığını ve ilgi ihtiyacı olduğunu biliyorum, asıl suç kv’de . Ama annesine de kendisine de ne kadar söylesek de inat etti vazgeçmiyor taktı kafayı. Kv de vur patlasın çal oynasın havasında, oğullarını bile salmış biri. Cenazede eski kocasının arkasından ben şimdi bu çocuklara nasıl bakıcam düşüncesiyle sahte gözyaşı dökmüş, kendi hayatına ve kocasına odaklanmış bir nemrut.
Ama o da bizi aramaması gerektiğini uyarıyor kızına. Fakat duygusal desteği vermiyor. (Beni de çok arıyor bıktım artık engelleyeceğim diyor, evet valla şaka değil.)
Kız terapi de alıyor ancak düzelen bir şey yok. Ne önerirsiniz? Telefonları açıp nötr, duygusuz ve “ilgilenmiyorum” şeklinde konuşsa eşim sizce bu yapışık bağ düzelir mi?
Aynı evde yaşadığı abileri de eşim kadar yumuşak karınlı olmadığı için kıza biraz kötü davranabiliyorlar veya duygusal zekaları olmadığı için kızı dinlemiyorlar.
 
Diğer abiler ilgilenmiyor mu? Neden illa eşinizi arıyor?
 
Başlığı sınır bilmeyen görümce değil de yardım çığlığı atan kız kardeş olarak değiştirmek gerek.

Sizin için sıkıntılı bir durum anlıyorum ama anne yok, baba ölmüş, abiler ilgilenmiyor, düzenli bir aile hayatı yok. Hangi dala tutunsun bu çocuk?
 
Diğer abiler ilgilenmiyor mu? Neden illa eşinizi arıyor?
Maalesef biraz daha tipik abi rolündeler. Arada dalga geçiyor biri kızla. Diğerinin de zaten ağzını bıçak açmaz garibimin. Dolayısıyla duygusal zekaları yüksek değil.
 
Başlığı sınır bilmeyen görümce değil de yardım çığlığı atan kız kardeş olarak değiştirmek gerek.

Sizin için sıkıntılı bir durum anlıyorum ama anne yok, baba ölmüş, abiler ilgilenmiyor, düzenli bir aile hayatı yok. Hangi dala tutunsun bu çocuk?
Yani anlıyorum onun yaşadığı şeyler hiç kolay değil. Ancak eşim defalarca kez ben evliyim beni zırt pırt arama artık demesine rağmen söz geçiremiyoruz. Hiç arkadaşı da yok.
Beni de pek sevdiği söylenemez iletişim kuramıyoruz.
 
Ben kıza üzüldüm şu an onun içinde ne fırtınalar kopuyor,güvenli bir liman arıyor,zor biliyorum ama yapmayın o kızın sığındığı liman olun.Yoksa yanlış kişilere güvenmeye başlar bu sefer sorun çığ gibi büyür ve hepiniz altında kalırsınız...
 
Yani anlıyorum onun yaşadığı şeyler hiç kolay değil. Ancak eşim defalarca kez ben evliyim beni zırt pırt arama artık demesine rağmen söz geçiremiyoruz. Hiç arkadaşı da yok.
Beni de pek sevdiği söylenemez iletişim kuramıyoruz.
Evli olunca ne oluyor? Elinden tutsanız, kucak açsanız, sarıp sarmalasanız incileriniz mi dökülür?

Niye sevsin? Abisiyle arasına giren, nasıl kurtuluruz diye yol arayan bir insansınız şu an onun gözünde.
 
Kız terapi de alıyor ancak düzelen bir şey yok. Ne önerirsiniz? Telefonları açıp nötr, duygusuz ve “ilgilenmiyorum” şeklinde konuşsa eşim sizce bu yapışık bağ düzelir mi?

"Yapışık bağ" düzelir belki ama kızın psikolojisi düzelir mi?
5 ay kısa bir süre. Annesi yanında değilken çocuğun daha fazla yalnızlık çekmesi normal.
Madem terapi alıyor, eşiniz kızı tersleyip ilgisiz davranacağına gidip psikoloğuyla görüşsün. Kardeşini kırmadan nasıl sınır çizebileceği konusunda yardım alsın. Neticede çocuk daha bu insan.
 
Ben sizi hatırlıyorum bu konudan linç yemiştiniz ancak yapayalnız kalmış bir çocuğu hala kabullenememişsiniz.

Maalesef yapayalnız falan değil. Kayınlarım ve kayınvalidemlerin bize kakalamaya çalıştığı gariban bir genç kız. Zaten sinirim ona değil, bize ekstra yük yüklemeye çalışan kayınlar ve en önemlisi kv’de. Daha çok yeni evliyiz. Yani zaten eşimin 2 gram huzuru yeni yeni gelecekken, acısı biraz hafiflemişken telefonlar susmuyor. Bunlar yaşamayana kolay.
 
Evli olunca ne oluyor? Elinden tutsanız, kucak açsanız, sarıp sarmalasanız incileriniz mi dökülür?

Niye sevsin? Abisiyle arasına giren, nasıl kurtuluruz diye yol arayan bir insansınız şu an onun gözünde.
Yok kendisi 1 sene önce benim arkamdan konuşmasan öncesine kadar aramız iyiydi. Sonra yaşından büyük laflar etti eşime benim hakkımda, aramız bozuldu. Çocuk diye çok takmak istemesem de dedikleri ağırdı.
Yine de bu olaydan sonra biraz ilgilenmeye çalıştım ama yok, kabullenmiyor.
 
Merhaba daha önceki konumu bilenler bilir. Eşimin babasının 5 ay önceki vefatı sonrası en büyük çocuk Eşim (30 yaşında). Ailenin tek kızı 14 yaşında ergenliğin pik noktasında. Anne başka bir adamla evli ve kız 2 abisiyle yaşıyor. Anne çoğu zaman çocuklarını duygusal ihmal eden, haftada 2-3 gün yanlarına gelip yemek yapmayı annelik zanneden bir egoist.
Dolayısıyla küçük kız kardeş bu duygusal ihmali eşimle kapatmaya çalışıyor. Gece gündüz aranıyoruz. Eşim artık açmamaya başladı. Gece 2-3 lerde mesaj atıyor. Eşim doktor olduğu için hassas noktasından etkilemeye çalışıyor (hastayım, başım dönüyor, ilaç alacağım, doktor randevusu vs.). Sırf eşim telefonu açsın ilgilensin diye.
Onun da bir kabahati olmadığını ve ilgi ihtiyacı olduğunu biliyorum, asıl suç kv’de . Ama annesine de kendisine de ne kadar söylesek de inat etti vazgeçmiyor taktı kafayı. Kv de vur patlasın çal oynasın havasında, oğullarını bile salmış biri. Cenazede eski kocasının arkasından ben şimdi bu çocuklara nasıl bakıcam düşüncesiyle sahte gözyaşı dökmüş, kendi hayatına ve kocasına odaklanmış bir nemrut.
Ama o da bizi aramaması gerektiğini uyarıyor kızına. Fakat duygusal desteği vermiyor. (Beni de çok arıyor bıktım artık engelleyeceğim diyor, evet valla şaka değil.)
Kız terapi de alıyor ancak düzelen bir şey yok. Ne önerirsiniz? Telefonları açıp nötr, duygusuz ve “ilgilenmiyorum” şeklinde konuşsa eşim sizce bu yapışık bağ düzelir mi?
Aynı evde yaşadığı abileri de eşim kadar yumuşak karınlı olmadığı için kıza biraz kötü davranabiliyorlar veya duygusal zekaları olmadığı için kızı dinlemiyorlar.
Sizi anlıyorum ama o küçük kıza o kadar üzüldüm ki…. 14 yaşındaki bir kız çpcuğunun yeri annesinin yanıdır. Daha çok küçük babasını kaybetmiş dediğiniz gibi ergenliği ne ağır bir döneminde kuzum ya annesi en büyük şanssızlığı olmuş iki tane abi ne kadar anlayabilir ki… eşiniz 30 ise diğer abiler de 20 25 arasıdır herhalde o kızın abilerle anlaşması imkansız sizin eşinizi bir baba figürü haline getirdi sanırım bu kzıın psikolojik destek alması gerek annesine ihtiyacı var ne yazık ki bununla siz ilgilenmek zorunda kalıyorsunuz ay allah belasını versin o annenin lütfen siz de eşinizi doldurmayın o kızın çok desteğe ihtiyacı var eğer 20 yaşında olsaydı başka şeyler konuşurduk ama böyle giderse bu kızı pek güzel bir gelecek beklemiyor gibi hangi ara derslerine odaklanacak bu kadar çarpık bir aile yapısında yetişip nasıl doğru arkadaşlar edinecek vah ki ne vah allah size kolaylık versin ama şimdi ilgilenmezseniz ilerde daha çok başınız ağırır.
 
Siz gerçekten kötüsünüz başlık bile kalbinizi gösteriyor. Eşiniz sizden beter. 14 yaşında ya anne baba yok. Aile sıcaklığı arıyor bu kız. Verin devlet yurduna yada akıl hastanesine kurtulun hepiniz. Allah ıslah etsin hepinizi. Hiç bir çocuğu da anasız babasız bırakmasın. Aynı durumda kardeşim olsa hiç bir kuvvet yanıma almama engel olamaz. Bu kızcağız da yazık sevgi dileniyor
 
Eşiniz de dahil kimseden yana şansı olmayan küçük bir kız çocuğu. Ben çok üzüldüm bu çocuğa. Çevresinde tek bir ilgi, sevgi nedir bilen insan yok. Yengesi ise gelmiş "Sınır bilmeyen görümce" diye konu açıyor, babasını kaybetmiş anne sevgisi görmeyen yapayalnız 14 yaşında bir kız çocuğu için.
 
Maalesef yapayalnız falan değil. Kayınlarım ve kayınvalidemlerin bize kakalamaya çalıştığı gariban bir genç kız. Zaten sinirim ona değil, bize ekstra yük yüklemeye çalışan kayınlar ve en önemlisi kv’de. Daha çok yeni evliyiz. Yani zaten eşimin 2 gram huzuru yeni yeni gelecekken, acısı biraz hafiflemişken telefonlar susmuyor. Bunlar yaşamayana kolay.
Yapmayın ,ana vicdansız, abiler abi değil kız size tutunuyor.Unutmayın kardeşine vicdanı olmayan adam gün gelir size de acımaz.Ölen sadece eşinizin babası değil di o kızında babasıydı .......
 
Yok kendisi 1 sene önce benim arkamdan konuşmasan öncesine kadar aramız iyiydi. Sonra yaşından büyük laflar etti eşime benim hakkımda, aramız bozuldu. Çocuk diye çok takmak istemesem de dedikleri ağırdı.
Yine de bu olaydan sonra biraz ilgilenmeye çalıştım ama yok, kabullenmiyor.
Çok şanssız bir çocuk öyle bir anneye sahip olduğu için kim ne derse çocuk annenindir işte annesine benziyor ister istemez kendi gibi yetiştirmiş daha 14 yaşında da başından atmış çocuğu valla siz de kendi başınızı ağırtmak zorunda değilsiniz anne de ölmüş olsa çocuk ortada kalsa tamam… ama size gelene kadar ailede başka bireyler var onlar da ilgilenmiyor işte. Benim aklım almadı ama insan 14 yşaındaki çocuktan ayrılıp da nasıl başka adamla yaşar anne değil bu
 
Sizi anlıyorum ama o küçük kıza o kadar üzüldüm ki…. 14 yaşındaki bir kız çpcuğunun yeri annesinin yanıdır. Daha çok küçük babasını kaybetmiş dediğiniz gibi ergenliği ne ağır bir döneminde kuzum ya annesi en büyük şanssızlığı olmuş iki tane abi ne kadar anlayabilir ki… eşiniz 30 ise diğer abiler de 20 25 arasıdır herhalde o kızın abilerle anlaşması imkansız sizin eşinizi bir baba figürü haline getirdi sanırım bu kzıın psikolojik destek alması gerek annesine ihtiyacı var ne yazık ki bununla siz ilgilenmek zorunda kalıyorsunuz ay allah belasını versin o annenin lütfen siz de eşinizi doldurmayın o kızın çok desteğe ihtiyacı var eğer 20 yaşında olsaydı başka şeyler konuşurduk ama böyle giderse bu kızı pek güzel bir gelecek beklemiyor gibi hangi ara derslerine odaklanacak bu kadar çarpık bir aile yapısında yetişip nasıl doğru arkadaşlar edinecek vah ki ne vah allah size kolaylık versin ama şimdi ilgilenmezseniz ilerde daha çok başınız ağırır.

Terapi alıyor ancak düzelen bir şey yok. Bazen diyorum keşke bir abla olsa iki kız kardeş sırt sırta verip düzelirlerdi. Dediğiniz gibi çok küçük ve çok zor şeyler yaşıyor. Birkaç kez dışarı çıkardım ama iletişim kurmuyor. Gülümsüyor bazen o kadar. Kaldı ki çok daha fazla iletişim kurmaya çok çabalasam daha fazla arar korkum var.
 
Yok kendisi 1 sene önce benim arkamdan konuşmasan öncesine kadar aramız iyiydi. Sonra yaşından büyük laflar etti eşime benim hakkımda, aramız bozuldu. Çocuk diye çok takmak istemesem de dedikleri ağırdı.
Yine de bu olaydan sonra biraz ilgilenmeye çalıştım ama yok, kabullenmiyor.
13 yaşındaki çocuğun arkanızdan konuşması ne olacak allah aşkına? Haklı çıkmak için saçmalamaya başladınız.

O kızın ahı hepinizden çıkar. Anasından da çıkar, abilerinden de, sizden de. Bu kadar insan bir çocuğa sahip çıkamıyorsunuz.
 
Yapmayın ,ana vicdansız, abiler abi değil kız size tutunuyor.Unutmayın kardeşine vicdanı olmayan adam gün gelir size de acımaz.Ölen sadece eşinizin babası değil di o kızında babasıydı .......
Ama bu çok haksızlık değil mi yahu düşünsenize yeni evlisiniz daha ebeveyn değilsiniz bir çocuğu annesi başından attı diye annelik babalık yapmak zorunda kalıyorsun bu zorla birinin sana evlatlık olarak verilmesi gibi bişey yani kendi 14 yaşındaki halimi hatırlıyorum bende çok ilgisizlikle sevgisizlikle babasızlıkla sınandım ama bunun faturası kimseye kesilmedi
 
Çok şanssız bir çocuk öyle bir anneye sahip olduğu için kim ne derse çocuk annenindir işte annesine benziyor ister istemez kendi gibi yetiştirmiş daha 14 yaşında da başından atmış çocuğu valla siz de kendi başınızı ağırtmak zorunda değilsiniz anne de ölmüş olsa çocuk ortada kalsa tamam… ama size gelene kadar ailede başka bireyler var onlar da ilgilenmiyor işte. Benim aklım almadı ama insan 14 yşaındaki çocuktan ayrılıp da nasıl başka adamla yaşar anne değil bu
Üstelik evlendiği adam eşimden 10 yaş büyük kendinden 10 yaş küçük. Hayatı böyle yaşamak istiyor. Kendi doğurup bakmadığı çocukların ebeveyni biz olalım istiyor.
 
Back
X