Bir gün bir yerde şöyle bir söz okumuştum:
Aydınlıkta olmayan hiç bir şey karanlıkta da olmaz.
Bu sözü çok düşündüm ve doğru olduğuna kanaat getirdim.Işık varken varolmayan yaratıklar,cinler periler,karanlık olunca mı üşüşüyorlar dedim kendi kendime.Tehlike varsa yalnızken de vardır,kalabalıkta da.Karanlıkta da vardır,aydınlıkta da.Üstüne üstlük bizi Yaradan Allah bu zamana kadar korumuş her türden tehlikeden.Şimdi niye korumasın?Bebekken hayatın korkunç yüzüne karşı nasıl da savunmasızız.O zaman beni bırakmayan,bu günlere getiren rabbim niye şimdi beni bıraksın?
Bunları tekrar tekrar düşündüm ve şimdi karanlıktan da korkmuyorum,gece yarısı tek başıma sokaklarda yürümekten de.