- Katılım
- 8 Haziran 2024
- Mesajlar
- 390
- Emoji Skoru
- 252
- Puanlar
- 23
- Konu Sahibi Yorgunbirisi
- #1
Merhaba arkadaşlar. Önceden açtığım konulardan belki hatırlayanlar olur, 2 sene önce evliliğimi bitirdim. 24 yaşımdayım. Grafikerim işten çıkalı bir süre oldu, piyasada da iş yok malum. Ailemle yaşıyorum ayrıldıktan sonraki süreden beri. 2. Üniversitemi okuyorum bu sürede ve kpss ye hazırlanıyorum. Güncel durumum bu. Benim belli aralıklarla dert edindiğim sonra kendi kendimi teselli edip hayatıma devam etmeye çalıştığım bir derdim var.
Eski eşle ayrılma aşamasından sonrasında ve öncesinde de zaten sağlıklı bir diyaloğumuz yoktu. Yani benim ayrılmak için geçerli çokça sebebim varken eski eşin bana söylediği söyleyeceği yada avukata söylediği bir tane mantıklı bir sebebi de yoktu. Geçen seneye kadar hep bunu düşündüm bana neden böyle yaptığını yani insana rahat mı batar diye yüzüme gelip bir kere sen böyle yaptın ondan böyle oldu demedi. Zaten anneciydi ondan dolayı da mantık beklemem benim hatam olur. Bu kısım ara ara aklıma gelip neden bu duruma geldik diye düşünüyorum. Yapay zekaya bile olayı anlattım tarafsız yorum yapmasın diye yani bana onu açısından bir mantıklı savunma da yapmadı. Bu birinci derdim.
İkincisi, gencim doğal olarak herkes 2. Evliliğmi yapacağımı düşünerek konuşuyor ailem akrabalarım. Bunu bende istiyorum ama önceki yaşadıklarımdan dolayı birisiyle tanışma isteği bende korku yapıyor. Şöyle anlatayım, tanışma uygulamaları ile bu önyargımı kırayım dedim ancak birisi tanışmak istediği zaman bende kısa devre oluyor gibi oluyor ve hemen afallıyorum ne yapacağımı bilemiyorum sonrada reddediyorum. Bu durumu aşamıyorum. Eski eşle tanışma kısmında da buna benzer bir şey oldu kendimi çok zorladım tanışmaya gitme kısmında.
Çok fazla detaylara takılıyorum birisiyle tanışırken yada tanışmayı düşünme kısmında. Mesela, acaba temizlik huyu nasıl, kişisel bakımı nasıl, anneci mi, yalancı mı, cinselliğe bakışı nasıl, kadına değer verme bakışı nasıl gibi gibi. Şimdi diyebilirsiniz ki bunu görüştükçe anlarsın zaten diye. Ama benim önceki eş nişanlılıkta sürekli bir çiçekler hediyeler şiirler falan vardı. Ailesine karşı tavrı farklıydı. Evlendikten sonra tersine gitmeye başladı. Beni insan yerine koymuyodu. Yani çok iyi bir numaracıydı. O yüzden ya bu da öyleyse diye düşünerek birisiyle tanışmak benim için çok sancılı oluyor. Birisini sevmeye başladığım zaman ona karşı sevgim çok oluyor adil yıldırım diyor ya bazen erkeğine kendini adar diye
öyle olabiliyorum. Bu adama saçını süpürge etme anlamında değil. Hani bir söz vardır ya sen eşine köle ol ki o da sana kul olsun diye o anlamda. Bu şekilde yani arkadaşlar. Umarım kendimi ifade edebilmişimdir. İyi günler 
*Birde yazmayı unuttuğum bir şey daha var. İnternetten tanışıp uzun süre arkadaş olduğunuz sizden küçük yaşta olan bir erkek gerçekten arkadaş olarak bakabilir mi? Oyundan tanışıp sonrasından normal günlük sohbet muhabbet ettiğimiz bir arkadaşım var. Ben sohbetini enerjisini seviyorum. Benden küçük olması ve bazı sebeplerden ötürü zaten ona o şekilde bakmıyorum arkadaş olarak kalıyor benim için. O da öyle olduğunu söyledi ama ortak bir arkadaşımız geçenlerde yakıştırır gibi bi şaka yaptı ciddiye almadım o da almadı ama ayrıldıktan sonraki süreçte benden yaşça büyük abi dediğim insanların bile bana başka gözle baktığını anladığımda artık abi kardeş (öz değil) ilişkilerinde bile bir ihtimalin olabileceğini düşünüp mesafeli olmaya başladım.
Ve interntten tanıştığım insanlarla boşandığım için bunu kendimce bi sebep olarak görüp ilerisini düşünmeden konuşuyorum. Onlara boşanma kısmını anlatmak yada anlatacak bir sohbete gelmek beni geriyor. Belki benzerini yaşayanlar vardır aranızda. İçimden geçenleri olduğu gibi yazdım ki anlaşılsın diye. Saçma kısımları muhakkak vardır bende bazen saçma buluyorum. Yorumlarınızı bekliyorum

Eski eşle ayrılma aşamasından sonrasında ve öncesinde de zaten sağlıklı bir diyaloğumuz yoktu. Yani benim ayrılmak için geçerli çokça sebebim varken eski eşin bana söylediği söyleyeceği yada avukata söylediği bir tane mantıklı bir sebebi de yoktu. Geçen seneye kadar hep bunu düşündüm bana neden böyle yaptığını yani insana rahat mı batar diye yüzüme gelip bir kere sen böyle yaptın ondan böyle oldu demedi. Zaten anneciydi ondan dolayı da mantık beklemem benim hatam olur. Bu kısım ara ara aklıma gelip neden bu duruma geldik diye düşünüyorum. Yapay zekaya bile olayı anlattım tarafsız yorum yapmasın diye yani bana onu açısından bir mantıklı savunma da yapmadı. Bu birinci derdim.
İkincisi, gencim doğal olarak herkes 2. Evliliğmi yapacağımı düşünerek konuşuyor ailem akrabalarım. Bunu bende istiyorum ama önceki yaşadıklarımdan dolayı birisiyle tanışma isteği bende korku yapıyor. Şöyle anlatayım, tanışma uygulamaları ile bu önyargımı kırayım dedim ancak birisi tanışmak istediği zaman bende kısa devre oluyor gibi oluyor ve hemen afallıyorum ne yapacağımı bilemiyorum sonrada reddediyorum. Bu durumu aşamıyorum. Eski eşle tanışma kısmında da buna benzer bir şey oldu kendimi çok zorladım tanışmaya gitme kısmında.
Çok fazla detaylara takılıyorum birisiyle tanışırken yada tanışmayı düşünme kısmında. Mesela, acaba temizlik huyu nasıl, kişisel bakımı nasıl, anneci mi, yalancı mı, cinselliğe bakışı nasıl, kadına değer verme bakışı nasıl gibi gibi. Şimdi diyebilirsiniz ki bunu görüştükçe anlarsın zaten diye. Ama benim önceki eş nişanlılıkta sürekli bir çiçekler hediyeler şiirler falan vardı. Ailesine karşı tavrı farklıydı. Evlendikten sonra tersine gitmeye başladı. Beni insan yerine koymuyodu. Yani çok iyi bir numaracıydı. O yüzden ya bu da öyleyse diye düşünerek birisiyle tanışmak benim için çok sancılı oluyor. Birisini sevmeye başladığım zaman ona karşı sevgim çok oluyor adil yıldırım diyor ya bazen erkeğine kendini adar diye
*Birde yazmayı unuttuğum bir şey daha var. İnternetten tanışıp uzun süre arkadaş olduğunuz sizden küçük yaşta olan bir erkek gerçekten arkadaş olarak bakabilir mi? Oyundan tanışıp sonrasından normal günlük sohbet muhabbet ettiğimiz bir arkadaşım var. Ben sohbetini enerjisini seviyorum. Benden küçük olması ve bazı sebeplerden ötürü zaten ona o şekilde bakmıyorum arkadaş olarak kalıyor benim için. O da öyle olduğunu söyledi ama ortak bir arkadaşımız geçenlerde yakıştırır gibi bi şaka yaptı ciddiye almadım o da almadı ama ayrıldıktan sonraki süreçte benden yaşça büyük abi dediğim insanların bile bana başka gözle baktığını anladığımda artık abi kardeş (öz değil) ilişkilerinde bile bir ihtimalin olabileceğini düşünüp mesafeli olmaya başladım.
Ve interntten tanıştığım insanlarla boşandığım için bunu kendimce bi sebep olarak görüp ilerisini düşünmeden konuşuyorum. Onlara boşanma kısmını anlatmak yada anlatacak bir sohbete gelmek beni geriyor. Belki benzerini yaşayanlar vardır aranızda. İçimden geçenleri olduğu gibi yazdım ki anlaşılsın diye. Saçma kısımları muhakkak vardır bende bazen saçma buluyorum. Yorumlarınızı bekliyorum