kalbimde cam kırıkları var

çixgxdem87

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
8 Kasım 2007
133
0
37
Aklın alamayacağı kadar masum,
Şiirlere konu olacak kadar duygulu aşklar,
Kalbimi yerle yeksan eden ayrılıklar yaşadım.

Mutlu oldum çoğu zaman. Pamuklara sarıp sarmalayıp yüreğimin başköşesine oturttum aşkı. Gözümden sakındım. Çocuksu heyecanlar yaşadım. Bir uçurtmanın kanadına takılıp avare deli divane döndüm durdum. Hayat bana ben hayata daha bir güzel bakar oldum. Yatağına sığmayan nehirler gibi çağladım durdum. Gözüm görmedi, kulağım duymadı dünya ayağımın altından kaydı gitti de haberim olmadı.

Hasret gelip kapımı çaldığında, sevdiğim yanı başımdayken birlikte nefes almayı, elleri avuçlarımdayken tenine dokunmayı, gözleri gözlerimdeyken gülüşünü, araya mesafeler girdiğinde ise varlığında yokluğunu, yokluğunda varlığını özledim.

Kıskançlık, sinsi bir düşman misali damarlarımda dolaşmaya başladığında, çiçekten, böcekten, dokunduğu her şeyden, söylediği ya da söyleyeceği her sözden, olur olmaz her şeyden kıskandım.

Ve iki ezeli düşman…

Yalan ve ihanet… Beni arkadan vurmaya çalışan çift başlı hançer misali karşımda belirdiğinde, yüreğim yandı. İçim acıdı. Kırıldım… İncindim… Gözyaşlarımı, mutsuzluğuma katık edip kardeşçe mutluluk oyunları oynadım. Bir volkan misali kendi içimde yandım durdum, sonunda benden kalanları yine yüreğime savurdum.

Aşk… Öyle hassas, öyle narin, öyle kırılgan ve öyle büyüleyici bir şeydi ki buna inandım. Ve aşk camdandı ben onu anladım.

Ateş cama nasıl can veriyorsa, aşkta insana can veriyordu. Sihrini varlığının benzersiz biçiminde taşıyan cam, maddenin halleri içinde nasıl zarafetle dans ediyor, özverili ve duyarlı insanların ellerinde nasıl bir sanat eserine dönüşüyorsa, Aşk ta insan doğasının her dalında hizmet verip, kendini ispatlamaya var olmaya çalışıyordu. Onu biçimlendirmek, korumak da bize kalıyordu.

Derler ki!
Hayatın en hüzünlü anı mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın an dır.

İşte öylesi anlarda, ister istemez ellerimin arasından kayıp giden, tuzla buz olan aşk her defasında cam kırıkları misali yüreğime saplanıyordu.

Ayrılıklar,
Hüzünler,
Her seferinde kapımı çalan,
Gözyaşlarım var
Yüreğimde cam kırıkları
Yüreğimde can kırıkları var
Ne yana dönsem o yana batar
Ne yana dönsem o yanım kanar senağlama
 
uykudan uyanınca insanı uyandığına pişman eden geri dönmek isteyipte dönemeyince çaresizlikten delirten bir rüyasın sen... :asigim:Bu söz çok hoşuma gitti teşekkürler canım
 
bunları yazdıran insanlara da yazıklar olsun cam kırıkları bosuna olusmuyor
 
ahh ahh senağlama o kırıklardan bende de epey var ama onun bundan haberi yok.. olsa da zaten imkansız bir şey senağlama benim durumum daha kötü:çok üzgünüm:
 
uykudan uyanınca insanı uyandığına pişman eden geri dönmek isteyipte dönemeyince çaresizlikten delirten bir rüyasın sen... :asigim:Bu söz çok hoşuma gitti teşekkürler canım

evt canım benimde dikkatimi cekti, o soz cok güzel benim ayrıldıktan sonra günlerce yaşadığım ruh hali.(
 
ahh ahh senağlama o kırıklardan bende de epey var ama onun bundan haberi yok.. olsa da zaten imkansız bir şey senağlama benim durumum daha kötü:çok üzgünüm:

sanırım benim durumumda seninkine benziyo ah ah beni kimse anlamıyo söyleyemiyorumda zaten kimse bilmesin daha iyi :teselli: hem iki kişinin bildiği sır değildir dimi ama yerimseniben
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…