• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Evliliğim

İnsan güzel olanı sever, kötü olanı sevmenin literatür karşılığı bağımlılıktır.
Bağımlılık ise gerçek bağın olmadığı yerde ortaya çıkar.
Aranızda gerçek bağ yok, ona bağımlısınız.
Ve nerde görsem tanırım, kopamadığı için özünde iyi diyerek koca güzelleyen kadın üslubunu.
Siz bir şekilde koparsınız, önünde sonunda değerinizi fark edersiniz, çünkü zekisiniz ve burda onlarca kadını, işe yaramaz bir adamı iyi gösterecek kadar manipüle edecek zekanız var. O zeka size doğru yolu buldurur, ama umulur ki çok geç olmadan…

Terapi alıyor musunuz şu an? @kronikbirdeli
Ay bir de o nasıl rumuz ya, kendini aşağılayan insanlara hiç anlam veremiyorum…
 
Merhaba hanımlar.. 27 yaşındayım güzel bir mesleğim var çalışıyorum. Ama hiç birikimim yok. 1.5senelik evliyim. Eşim de 28 yaşında, ve o da güzel bir işi var çalışıyor. Evliliğimde çok yıprandım, çok fazla gözyaşı döktüm ve içim 27 değil 127 yaşında gibi. Her kavgamızda Her tartışmamızda eşim aileni arıyorum gelip seni alsınlar, ben yapamıyorum boşanalım diyor. Sonra ben ağlıyorum kötü oluyorum. O halimi görünce gelip sarılıyor öpüyor özür diliyor. (Barışalım diye ağlamıyorum, onu sevdiğim için kaybetmekten korkuyorum) Ama beni bir o kadar da sevdiğini söylüyor. Buna rağmen tamam boşanalım dersem inadına ve gururuna yedirmez geri adım atmaz ve boşanır. Ayrıca eşim çok fazla trip atan ve asla şiddet meyilli olmasa da çok çabuk sinirlenen biri. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Bu konuyu açmayı uzun zamandır düşünüyordum ama asla da açmak istemiyordum taa ki bu gece bir rüya görene kadar. Çok sevdiğim değer verdiğim biri (vefat efen dedem) rüyama geldi ve ona ağlayarak çok mutsuz olduğumu boşanmak istediğimi söyledim.

Ben eşimi gerçekten çok seviyorum. O benim her şeyim.çok severek evlendik. Benden sonra bir başkasıyla hayat kurabilme ihtimali beni yok ediyor. Acılar içinde kıvrandırıyor.

Eşim çok tatlı çok düşünceli merhametli karıncayı bile incitmez. Çok saygılıdır. Ama işte ikimiz sürekli bir tartışma içindeyiz. Konu ne olursa olsun sonunda tartışma ile bitiyor.

Eşimle aramızdaki problemlere değinmek istemiyorum ve onun sorunlarını dillendirmek istemiyorum ama evliliği çok yorucu. Çok yıprandım. Ayrıca ailesine de çok düşkündür. Bu beni çok yıpratıyor. Aile ile olan evliliği bitmeden biz evlenmişiz gibi. Önceliği her zaman ailesidir bence ( ama önceliğim sensin diyor.) Ailelerden uzakta yaşıyoruz ama ailesi evde yaptığımız yemekten tutun da dışarıya çıkıp ne yaptığımıza kadar bilir. Onlar sorar eşim de anlatır. Ama ben ailesini seviyorum iyi kendi halinde insanlar. Kimseye karışmazlar 2 gelinleri de şanslı.

Ne yapacağımı bilmiyorum tahammülüm bitti tükendi. Buraya yazamadığım o kadar çok şey var ki. Yazsam destan olur, ama yazasım yok. Tavsiyelerinize ihtiyacım var.
Bu adam için yazdıkların kanımı dondurdu, adama bu yazdıklarını birebir hissettirdiğin için zerre kaybetmekten korkmuyor seni böyle böyle sindirecek yediğin yemek zıkkım içtiğin su zehir olacak gülüşünü bile kaybedeceksin.
 
Şurada senelerdir çeşit çeşit kavga, tartışma okudum, "babanı arıyorum, gelip seni alsın" cümlesi kadar beni tetikleyen, midemi bulandıran çok az şey var.
Bir erkeğin bir kadına edebileceği en ağır hakaretten daha aşağılayıcı bir şey bu. Her okuduğumda kanım donuyor.
Bazı erkeklerin kafa yapısını çözmek için tek bir cümle yeterli. Eşiniz berbat biri. Böyle bir tiple hiçbir kadın mutlu olamaz. Sizin mutsuz olmanız da şaşırtıcı değil.
Kocasız kalmaktan bu kadar korkmasanız üreyemeden yok olup gidecek böyleleri ama ne yapsalar bırakmadığınız için kendilerini bir halt sanarak yaşamaya devam ediyorlar işte.
 
Yipranmanin önüne gecemezsiniz yolun sonunun önüne gecemezsiniz huzur yoksa evlilik olmaz.Her insan huzura koşar en sonunda.Huzur sevgiyi hep alt eder.Esiniz öfke kontrolünü öğrensin destek alsın tartışmayı da öğrensin.Böyle seviyorum diye ağlayarak kendinizi değersizleştiriyorsunuz o barışmalara çok güvenmeyin.Bir dahaki tartismaya kadar mola yeri gibi.Bakin terapi almaya ikna edin tek ve son çözüm bence bu .Yoksa değeriniz eksinin altına düşene kadar uzatmaları oynarsınız.
 
Merhaba hanımlar.. 27 yaşındayım güzel bir mesleğim var çalışıyorum. Ama hiç birikimim yok. 1.5senelik evliyim. Eşim de 28 yaşında, ve o da güzel bir işi var çalışıyor. Evliliğimde çok yıprandım, çok fazla gözyaşı döktüm ve içim 27 değil 127 yaşında gibi. Her kavgamızda Her tartışmamızda eşim aileni arıyorum gelip seni alsınlar, ben yapamıyorum boşanalım diyor. Sonra ben ağlıyorum kötü oluyorum. O halimi görünce gelip sarılıyor öpüyor özür diliyor. (Barışalım diye ağlamıyorum, onu sevdiğim için kaybetmekten korkuyorum) Ama beni bir o kadar da sevdiğini söylüyor. Buna rağmen tamam boşanalım dersem inadına ve gururuna yedirmez geri adım atmaz ve boşanır. Ayrıca eşim çok fazla trip atan ve asla şiddet meyilli olmasa da çok çabuk sinirlenen biri. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Bu konuyu açmayı uzun zamandır düşünüyordum ama asla da açmak istemiyordum taa ki bu gece bir rüya görene kadar. Çok sevdiğim değer verdiğim biri (vefat efen dedem) rüyama geldi ve ona ağlayarak çok mutsuz olduğumu boşanmak istediğimi söyledim.

Ben eşimi gerçekten çok seviyorum. O benim her şeyim.çok severek evlendik. Benden sonra bir başkasıyla hayat kurabilme ihtimali beni yok ediyor. Acılar içinde kıvrandırıyor.

Eşim çok tatlı çok düşünceli merhametli karıncayı bile incitmez. Çok saygılıdır. Ama işte ikimiz sürekli bir tartışma içindeyiz. Konu ne olursa olsun sonunda tartışma ile bitiyor.

Eşimle aramızdaki problemlere değinmek istemiyorum ve onun sorunlarını dillendirmek istemiyorum ama evliliği çok yorucu. Çok yıprandım. Ayrıca ailesine de çok düşkündür. Bu beni çok yıpratıyor. Aile ile olan evliliği bitmeden biz evlenmişiz gibi. Önceliği her zaman ailesidir bence ( ama önceliğim sensin diyor.) Ailelerden uzakta yaşıyoruz ama ailesi evde yaptığımız yemekten tutun da dışarıya çıkıp ne yaptığımıza kadar bilir. Onlar sorar eşim de anlatır. Ama ben ailesini seviyorum iyi kendi halinde insanlar. Kimseye karışmazlar 2 gelinleri de şanslı.

Ne yapacağımı bilmiyorum tahammülüm bitti tükendi. Buraya yazamadığım o kadar çok şey var ki. Yazsam destan olur, ama yazasım yok. Tavsiyelerinize ihtiyacım var.
Ben bu konuyu daha önce okudum sanki daha önceden de yazmışmıydınız?
 
Merhaba hanımlar.. 27 yaşındayım güzel bir mesleğim var çalışıyorum. Ama hiç birikimim yok. 1.5senelik evliyim. Eşim de 28 yaşında, ve o da güzel bir işi var çalışıyor. Evliliğimde çok yıprandım, çok fazla gözyaşı döktüm ve içim 27 değil 127 yaşında gibi. Her kavgamızda Her tartışmamızda eşim aileni arıyorum gelip seni alsınlar, ben yapamıyorum boşanalım diyor. Sonra ben ağlıyorum kötü oluyorum. O halimi görünce gelip sarılıyor öpüyor özür diliyor. (Barışalım diye ağlamıyorum, onu sevdiğim için kaybetmekten korkuyorum) Ama beni bir o kadar da sevdiğini söylüyor. Buna rağmen tamam boşanalım dersem inadına ve gururuna yedirmez geri adım atmaz ve boşanır. Ayrıca eşim çok fazla trip atan ve asla şiddet meyilli olmasa da çok çabuk sinirlenen biri. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Bu konuyu açmayı uzun zamandır düşünüyordum ama asla da açmak istemiyordum taa ki bu gece bir rüya görene kadar. Çok sevdiğim değer verdiğim biri (vefat efen dedem) rüyama geldi ve ona ağlayarak çok mutsuz olduğumu boşanmak istediğimi söyledim.

Ben eşimi gerçekten çok seviyorum. O benim her şeyim.çok severek evlendik. Benden sonra bir başkasıyla hayat kurabilme ihtimali beni yok ediyor. Acılar içinde kıvrandırıyor.

Eşim çok tatlı çok düşünceli merhametli karıncayı bile incitmez. Çok saygılıdır. Ama işte ikimiz sürekli bir tartışma içindeyiz. Konu ne olursa olsun sonunda tartışma ile bitiyor.

Eşimle aramızdaki problemlere değinmek istemiyorum ve onun sorunlarını dillendirmek istemiyorum ama evliliği çok yorucu. Çok yıprandım. Ayrıca ailesine de çok düşkündür. Bu beni çok yıpratıyor. Aile ile olan evliliği bitmeden biz evlenmişiz gibi. Önceliği her zaman ailesidir bence ( ama önceliğim sensin diyor.) Ailelerden uzakta yaşıyoruz ama ailesi evde yaptığımız yemekten tutun da dışarıya çıkıp ne yaptığımıza kadar bilir. Onlar sorar eşim de anlatır. Ama ben ailesini seviyorum iyi kendi halinde insanlar. Kimseye karışmazlar 2 gelinleri de şanslı.

Ne yapacağımı bilmiyorum tahammülüm bitti tükendi. Buraya yazamadığım o kadar çok şey var ki. Yazsam destan olur, ama yazasım yok. Tavsiyelerinize ihtiyacım var.
Size bir arkadaşımdan örnek vermek istedim. Sevgililikte ve nişanlılığın son dönemine kadar çok iyi profilde bir adamla birlikteydi. Adam evlenince 360 derece değişti evliliklerinin daha ilk haftasından birbirilerini öyle bir yediler ki yemin ederim boşanmamaları mucize. Adam ayrılalım diyor kızı evden kovuyor kız annesigile gidiyor adam aramıyor gelmiyor kızın babası arıyor hayırdır noluyor diye falan öyle ciddi şeyler yaşadılar. Arkadaşım bu dönemde kendide değişti tabi fevri hırçın bir tip yani karşılıklı birbirlerini yiyorlardı. Arkadaşım buna rağmen hep geri adım atan oldu saatlerce adama dil döktü kendi eve döndü adam boşanacam olmuyor falan ama barışınca ben sana çok aşığım çok seviyorum rolünde araları iyiyken melek oluyor. Bir gün artık ben dayanamadım kıza dedim ki bu sefer sen söyle boşanacam defol git de falan. Kız birden 360 derece değişti her kavgada ayrılmak isteyen boşanmak isteyen adama bu sefer kadın seni istemiyorum boşanmak istiyorum sen düzelmezsin senden ümidim yok falan yaptı hep uzaklaştı kendi köşesine çekildi. Ama bu süreçte ayrılmaya gücü yoksa evden gitmemesini söyledim gideceksen dönme döneceksen gitme restini çek geç salonda yat birlikte yemek yeme muhatap olma git boşanma davasını aç boşanınca eşyalarımı alır giderim ailelerin kimsenin araya girmesine engel olmam de dedim eğer niye gitmiyorsun falan derse diye. Kız dediklerimi yaptığı an bu adam kudurdu sen nasıl boşanmak istiyorsun evlilik bitirmek kolay mı senin içine döndü kız sustukça adam 2 3 gün sonra gelip gönül almaya başladı kız şiddetli kavgadan ziyade Kavgayı yarıda kesip bunları yapıyordu. Şimdi yine ara ara tartışmaları oluyor adamın ağzından çıkmıyor öyle şeyler. Hatta geçen baya bi atışmışlar kız o kadar son raddeye gelmiş ki oturmuş ciddi ciddi ayrılmak istediğini dile getirmiş adam kadından özürlerle ikna etmiş. Ben size illa bunu yapın demiyorum benim arkadaşımın ayrılmaya gücü yoktu yeni evliydi bari bunları yaparak gözü açılsın istedim. Bu süreçte adam gerçekten istemiyorsa yani yaptığı blöf değilse boşanma ihtimalleride vardı. Bu dediğimiz adam da inatçı burnundan kıl aldırmayan geri adım atmayan bir adamdı. Yani belki faydanıza olur ama bunu yaparken adamın ayrılma konusunda ciddi olma olayını göz ardı etmeyin. Ve ayrılırsa ayrılsın dünyanın sonu değil elbette ki çok kolay birşey değil ama boşanan milyonlarca insan var her zorluğun arkasında bir kolaylık vardır gelip geçici dünya ne acılara dayanıyoruz biz insanoğlu o yüzden lütfen her şeyden de önce kendinizi toplayın siz onunla doğmadınız onsuz ölmezsiniz ❤️ yolunuz güzelliklere çiçekli bahçelere açık olsun kalbinizden ferahlık eksik olmasın 🙏🏻
 
Tüm yorumları okudum. Herkese çok teşekkür ederim. Ezik diyende olmuş güçlü dur diyen de olmuş. Bilemiyorum ya ben çok güçsüzüm ya da hemcinslerim gerçekten çok güçlü dirençli 🤍
Eşimi seviyorum ama sevgi bir yere kadar evet hepiniz haklısınız. Korkuyorum bu saatten sonra yeni bir düzen yeni bir hayat. Yeniden ekonomik toparlanma vs korkutuyor beni. Çünkü kuruş birikimim yok. Alıştım evime düzenime en çokta eşime.

Ailesine evdeki sorunları vs asla anlatmaz. Ama örnek veriyorum en basitinden bir geziye gidelim hopp ailesine söyler. Ve ne ara söylediğini inanın hiç bilmiyorum. Aşırı aşırı iletişim halindeler. Benimle ev içinde bu kadar iletişimi yoktur.

Kurtarmaya çok çalıştım ama artık soğuduğumu ve ilk fırsatta gideceğimi biliyor sanırım. Ve bu yüzden 3 aydır neredeyse hiç tartışma yok, boşanalım kelimesi yok. Ne desem tamam evresi, fakat ben artık tahammül edemiyorum. Bu yüzden konu açtım.

Herkese çok teşekkür ederimm ❤️
Sevdiğini söylemişsiniz ya seven insan kaybetmekten korkar. Boşanalım demez. Bu sözü böyle diline pelesenk eden bir adam sizi sevmiyordur. Bu kadar basit bir şeyi görmüyor musunuz?
Tek önerim bu ilişki öyle yada böyle biter birikim yapmanız sizin için iyi olur. Kenara bir şeyler atın kendinizi garantiye almaya bakın
 
Sırf gurur uğruna boşanabiliyorsa sizden vazgeçmeyi göze alıyorsa sabaha kadar seviyorum desin ben inanmam. Sizi kırmaktan hiç çekinmeyen biri çevresine iyi olsa bizene önemli olannn size tavrı. Ailesine de sınır çizememiş. Nereden tutsak elimizde kalıyor maalesef…
 
Hayır eşin böyle biri değil.

Tatlı, düşünceli, saygılı merhametli bir adam karısına bir mal bir eşya gibi davranıp kavgalarında "ailen gelsin alsın seni" gibi şeyler demez.

Her şeyinizi ailenize anlatırken ordaki her şeyin yatak odanıza kadar anlatıldığı tahmin etmekte zor değil. Böyle tipler yediğinden s*çtığına her şeyini annesine ailesine yetiştirir. Eşini de anlatır haliyle.

Çok gençsin, bazı şeyleri zorlamak seni daha fazla üzecektir. Tabi ben bekarım, burada canım boşan yazmak elbette kolay, ama sana da yazık kızım ya. Bir ağlarsın kalbin kırılır, üçüncü de kırılacak kalbin kalmaz. Bir noktada sevgin de saygın da bitecek. O zaman belki aradan yıllar geçmiş olacak, belki kucağında bebekle-çocukla daha kötü şartlarda boşanacaksın.
Günaydın, iki gündür benimle hiç sohbet etmiyordu. Dün böyle devam edemeyiz dedim. Ve boşanmak istediğimi söyledim. Tamam dedi bağırdı çağırdı babanı ara gelsin alsın dedi. Gayet sakin bir şekilde tamam dedim babamı aradım ve bunu ilk kez yaptım. Arabam var atla gel ben de sana doğru geliyorum dedi. Tabi eşim böyle bir şey beklemiyordu. Bırakmadı gideyim, özür diledi babamı aradı ondan da özür diledi. Ama hissizleştiğimi farkettim. Bu sefer hiç üzülmedim hiç korkmadım. Sizin yazdığınız tüm bu yorumlar bana güç verdi❤️
 
27 yaşındasınız, genceciksiniz. isiniz gücünüz var. Su adamı çekiyorsunuz hayret ediyorum.
Aranızdaki problemlere değinmemişsiniz ama çekirdek aile olamamak bile büyük bir problem genelde buradaki boşanmaların çoğunluğu bu sebepten oluyor.
Kocanız karıncayı incitmiyor ama nazlı tripli zor bir adam demekki. 1.5 senelik evlilikte bile kendinizi daha yaşlı hissediyorsunuz .
Ayrıca her tartışmada boşanalım babanları arayacağım seni alsınlar demesi aşırı gurur kırıcı bir şey bunu kendinize nasıl söyletiyorsunuz hayret ediyorum. Hiç mi gururunuz yok.
Keşke boşanalım dediginde dik durup ağlayıp zırlamanızdan dolayı adam sizi kaybetmekten korkmuyor bence.
Merak ediyorum büyüdüğünüz evdeki aile dinamikleri nasıldı?
Günaydın, iki gündür benimle hiç sohbet etmiyordu. Dün böyle devam edemeyiz dedim. Ve boşanmak istediğimi söyledim. Tamam dedi bağırdı çağırdı babanı ara gelsin alsın dedi. Gayet sakin bir şekilde tamam dedim babamı aradım ve bunu ilk kez yaptım. Arabam var atla gel ben de sana doğru geliyorum dedi. Tabi eşim böyle bir şey beklemiyordu. Bırakmadı gideyim, özür diledi babamı aradı ondan da özür diledi. Ama hissizleştiğimi farkettim. Bu sefer hiç üzülmedim hiç korkmadım. Sizin yazdığınız tüm bu yorumlar bana güç verdi❤️

Ayrıca büyüdüğüm ev dinamiği asla böyle değil. 7 erkek kardeşim 2 de kız kardeşim var. Babam da erkek kardeşlerim de bizi her zaman el üstünde tuttu. Asla böyle değil. Zaten dün babamı aradım sebebini bile sormaya tenezzül etmeden atla gel dedi 😊
 
Eşiniz evlilik insanı değil, bazı insanlar böyledir fıtratlarında yoktur beraber yaşama, aile olma, kendi sorununu kendi çözme yetisi vs.
Onlardan biriyle evlisiniz, ömür boyu böyle yaşayabileceğinizi düşünüyorsanız boşanmayın tabi ama insanlar değişmez hele bu tipler asla, yazık edersiniz kendinize.
Evet gerçekten evlilik beni zorluyor der ara sıra. Ama fazla sürmeyeceğinin farkındayım bende. Dün dişimi gösterdim. İnsan olmazsa bırakıp gidicem.
 
Ara desene.
Sırf seni yalvartacagini bildiği için tepende tehdit olarak tutuyor, Allah aşkına dik dur da bir kez ara de.
Günaydın, bu sefer ara dedim hatta kendim aradım dndnxnxnx iki gündür benimle hiç sohbet etmiyordu. Dün böyle devam edemeyiz dedim. Ve boşanmak istediğimi söyledim. Tamam dedi bağırdı çağırdı babanı ara gelsin alsın dedi. Gayet sakin bir şekilde tamam dedim babamı aradım ve bunu ilk kez yaptım. Arabam var atla gel ben de sana doğru geliyorum dedi. Tabi eşim böyle bir şey beklemiyordu. Bırakmadı gideyim, özür diledi babamı aradı ondan da özür diledi. Ama hissizleştiğimi farkettim. Bu sefer hiç üzülmedim hiç korkmadım. Sizin yazdığınız tüm bu yorumlar bana güç verdi❤️
 
İlk tavsiyem boşan. Yapamıyorsan Çift terapisine gidin? Aileni arıyorum gelip seni alsınlar ne demek seni ailen oraya bırakıp kaçtı öyle mi evlendiniz bu ne şuursuz bi cümle. Boşanmayacaksanız ilk kural sorunları ailelere taşımamak olsun
Çift terapisi istemiyor biz iyiyiz bir sorunumuz yok ki diyor 😂
 
Ben bile buradan eşinize tapar gibi sevdiğinizi fark ettim tabiki adam her tartışmada gözden çıkaracak sizi.hele bı sizi kaybedeceğini anlasın bakın ozmaann tatlı merhametli karıncayı incitmeyen biri olur.adam keşke karıncaya davrandığı gibi davransa size
Evet çok seviyorum sanıyordum dün akşama kadar. Dün boşanmak istiyorum dedim babamı aradım. Paçaları tutuştu herkesten özür diledi
 
bu yeterli bir soru işareti değil mi sence? birebir benzer süreçlerden geçtiğim için ve ben de 1,5 yılda bu kadar yaşlandığım için sana söyleyebileceğim tek şey hayatını kurtar, kendini seç. ben de senin gibiydim. inan çok severek evlendim ama o karıncaya kıyamayan dediğimiz adamlar manipülatif çıkıyor maalesef. önceliğin sen olmadığın bir evlilik, sadece aynı evi paylaşıp eşe hizmet etmektir. henüz yeni boşandım bir tarafım tabi ki devamlı onu düşünüyor ama kendimi seçtiğim için de inan hiç pişman değilim. henüz çok yeni evlisin, zararın neresinden dönülse kardır. düzelme ihtimali görüyorsan tabi ki devam et ama görünen belli.
Dün ayrılmak istediğimi söyledim ve babamı aradım. İlk adımı attım. Ve asla korkmadım, biraz üzüldüm evime düzenime emeklerime.. Ama çok istekliydim gitmek için. Benden babamdan özür diledi barıştık ama sözde bir barıştı benim için bugün olmazsa yarın ya da başka gün ama asla devam edemiyorum artık. İçimden bir şeyler koptu gitti
 
Bu şekilde kendinizi kaybetmeye kodlarsanız onun esiri olursunuz. Tartışmada ağlamayın ve tamam boşanalım deyin. Kaybetme korkusu olmayan biri çünkü. Sinir hastası olmamak için güçlü ve sağlam durmanız önemli. Mesela ilk tartışmada boşanma kelimesini siz kullanın bakalım karşıda neler oluyor.
Günaydın, iki gündür benimle hiç sohbet etmiyordu. Dün böyle devam edemeyiz dedim. Ve boşanmak istediğimi söyledim. Tamam dedi bağırdı çağırdı babanı ara gelsin alsın dedi. Gayet sakin bir şekilde tamam dedim babamı aradım ve bunu ilk kez yaptım. Ve kendimi çok güçlü hissediyordum. Babam da Araban var atla gel ben de sana doğru geliyorum dedi. Tabi eşim böyle bir şey beklemiyordu. Bırakmadı gideyim, özür diledi babamı aradı ondan da özür diledi. Ama hissizleştiğimi farkettim. Bu sefer hiç üzülmedim hiç korkmadım. Sizin yazdığınız tüm bu yorumlar bana güç verdi❤️
 
Her evlilikte olan durumlar bunlar. Boşan diyenlere kulak asmayın kendileri hiç mi tartismiyor acaba eşleriyle? Olabilir sinirleniyordur siz de belki sinirlenip yanlış kelimeler söylüyorsunuz bilmiyorum ama böyle böyle birbirine alışıyor insanlar evlilikte bence, tartışılır da barışılır da, sevgiyle her şeyin ustesinden gelinir bence ama bu ailene söyleyeceğim gelsin alsın konusunu tartışma sonrasında barisacaginiz zaman güzelce konuşun öyle bir şey söylerse alttan alamayacağınızı söyleyin, bir sonraki tartışmada gerçekten de alttan almayın bence. Hem ben demiştim olur hem de gururunu bırakıp özür diler ve tekrar öyle bir sey söylemez bence. Çok şükür ki çalışıyorsunuz kimseye muhtaç değilsiniz bunu biraz ona hissettirin bence. Bazen bazı dönemler oluyor insan hep kavga ediyor eşiyle, biz de bazen öyleyiz. Önceden ben de ağlardım çok üzülürdüm şu an salladım nasılsa gelip barışmak için çabalıyor. Sinirli bir insanla evli olmanın zor yani bu maalesef önemli olan pişman olması ve ne kadar sinirlense de karşı tarafa zarar vermemesi bence. Tartismalariniz ufak seylerdense bu söylediklerim gecerli, aldatma vs varsa orası ayrı
Günaydınn 🌸 Dün akşam ayrılmak istediğimi söyledim ve babamı aradım. Durumjn ciddi olduğunu görünce defalarca özür diledi. Yuvamıza yazık etme seni seviyorum falan dedi. Barıştım, beklemedeyiz bakalım. Çok severek evlenmiştim burnumuzdan getirdi. Son şansı verdim. İnşallah adam olur
 
Şurada senelerdir çeşit çeşit kavga, tartışma okudum, "babanı arıyorum, gelip seni alsın" cümlesi kadar beni tetikleyen, midemi bulandıran çok az şey var.
Bir erkeğin bir kadına edebileceği en ağır hakaretten daha aşağılayıcı bir şey bu. Her okuduğumda kanım donuyor.
Bazı erkeklerin kafa yapısını çözmek için tek bir cümle yeterli. Eşiniz berbat biri. Böyle bir tiple hiçbir kadın mutlu olamaz. Sizin mutsuz olmanız da şaşırtıcı değil.
Kocasız kalmaktan bu kadar korkmasanız üreyemeden yok olup gidecek böyleleri ama ne yapsalar bırakmadığınız için kendilerini bir halt sanarak yaşamaya devam ediyorlar işte.
Dün yine tartıştık ve bana hiçbir zaman mutlu olamayacaksın dedi. Yine bağırdı çağırdı ve dayanamadım. Ayrılmak istediğimi söyledim ve babamı aradım. İlk adımı attım. Ve asla korkmadım, biraz üzüldüm evime düzenime emeklerime.. Ama çok istekliydim gitmek için. Benden babamdan özür diledi barıştık ama sözde bir barıştı benim için bugün olmazsa yarın ya da başka gün ama asla devam edemiyorum artık. İçimden bir şeyler koptu gitti. Ve kendi ağzıyla benim asla mutlu olamayacağımı söyleyen biri beni zaten mutlu edemez anlamadım. Geç oldu ama anladım. Burdaki güzel hanımların yorumları dün bana güç verdi❤️
 
Back
X