• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Çıkmazdayım....

Çok haklısınız ama hiç bir açığını bulamadım.çok aradım ama belkide çok iyi gizliyor bilmiyorum. Sadece düşündüğüm belki birşeyleri kurtarıp düzeltebilirim. Düzelirse çocuğum babasımdan ayrı büyümez mutlu yuvada büyür inanın tek bu düşünceyle geldim
Keşke haklı maklı olmasam, ben yanılmış olsam.
Ya da haklı olup sen ve senin gibileri ve çocukları o ortamlardan alabilsem.
Gerçekten bu tarz durumlara daha çok kabim bükülüyor artık ama inan sana değil, o evladını o adamın yanında koymana.
 
Merhaba. Ben buraya biçok kez konu açtım artık çoğunuz biliyorsunuz. Eşimle evliliğin ilk gününden itibaren olan sorumlarımı anlattım (evlendiğimiz gün özel bölgemi görünce bu ne dedi az çok birşeyler izledik ordakiler böyle değildi dedi beni ameliyat olmaya zorladı) o ilk günden sonra ben onun tavrını kaç yıl geçsede unutamıyorun sizce benmi abartıyorum? belkide bu yüzden bilmiyorum ama hep kopuktuk birbirimizden hiç bir zaman güzel bi cinsel hayatımız olmadı. O hep işini bitirip kalktı. Benim hep canım yandı her defasında. Yaşadığımız ilişki sayısı max 15 dir 3 yıllık evilikte. Onda da hep kayganlaştırıcı kullandım zaten. Bir oğlum oldu. Şimdi herkes eleştirecek böyle bi evlilikten niye çocuk yaptın diye. Kim ne derse haklı ama ben başta boşanöaya cesaret edemedim çocuk olursa daha iyi bi düzen olur diye düşündüm oda olmadı. Hamile kaldıltan sonra eşimle hiç birlikte olmadık oğum 2 yaşını bitirecek hala böyle. Çok uzun uzun yazıp bunaltmak istemiyorum. Konuyu okuyup yorum yazacak arkadaşlardan ricam önceki konularıma baksınlar lütfen. En son eşimle kavga ettik üzerime yürüdü bıçaklarım olduğu çekmeceyi döndü izledi bende bu harketinden sonra babamın evine gittim. Ha şimdi diyeceksiniz ki gitmişsin daha niye buraya konu açıyorsun. Geri döndüm. Evet biliyorum dönmemem lazımdı ama döndüm çünkü oğlumun baba baba diye ağlamalarına dayanamadım. Oturdum uzun uzun düşündüm bizim birbirimizden böyle kopuk olmamızın sebeplerindeb biride benim ilişki esnasında çok canımın yanmasından dolayı olabilir mi? Ben bugüne kadar hep eşimde hatayı buldum halada öyle düşünüyorum çünkü beni tam anlamıyla rahatlatmadan sonuca ulaşmak istiyor ve ben yapamıyorum. Hep rahatlasam olacağına inandım. Ama acaba ben vajinusmus olabilir miyim ciddi anlamda bilmediğim için soruyorum. Doktora gitmek istiyorum ama hangi doktora gidceğimi bilmiyorum. (Antalya da yaşıyorum önereceğiniz doktor varsa minnettarım) bu eve tekrar döndüm evet ama birgün biterse bile ben yeterince savaş verdim olmuyor düşüncesinin rahatlığını yaşamak için döndüm. Oğlum için savaşmak istiyorum birşeyleri kurtarmak istiyorum ama nasıl olacak bilmiyorum. Vajinusmus olanlar hamile kalabilir mi? Yani ben şey düşünüyorum eğer öyle birşey olsaydı asla birleşme olmazdı ve ben bunu düşündüğümden beri evde kendim birşeyler yapıyorum ama o zaman canım yanmıyor. Ama eşimle birliktelik olacağı zaman asla olmuyor belkide duygusal bi bağ olmadığı için bilmiyorum. Eşimin öfke problemi vardı(bana göre hala var ama o artık kabul etmiyor değiştim diyor) gereksiz bi titizliği vardı çamaşırını falan benden ayrı yıkardı bunu bıraktı düzelttş meseia artık ben yıkıyorum. Yani diyorum acaba diğer huylarıda değişir mi bilmiyorum gerçekten kafamın içi karmakarışık. Sanki kafamın içinde ayrı bi insan var ve onun sesi hiç susmuyor sürekli konuşuyor çok yoruldum. Ona bikaç kez psikolağa git dedim giderim dedi ama gitmedi öyle lafta kaldı. Ayrılmakta öyle kolay olmuyor hele çocuk varsa daha zor. Benim şuan için çözmak istediğim konu ben vajinusmus olabilir miyim bunu tam anlamıyla nasıl anlarım bilenler yardımcı olursa sevinirim şimdiden teşekkürler....
Vajinismus falan değilsin sevgi görmemiş bir kadınsın sadece. Umarım kocam bundan sonra ilerlemez saçma sapan davranışlarında. Keşke babanın evinden dönmeseydin en azından o düzelip çözüm bulsaydı öyle dönseydin (keşke).
Böyle bir adamla yaşamanın çözümü yok. Ya kendinden ödün verip vajinal estetikler cart cırt yapacaksın ya da böyle bir adamla devam edeceksin evli kalmaya devam edersen. Arada bazen kararma vb problemleri çok kadın yaşıyor ama doğru tepki bu ne mi demek hele ki bir kadın kendini zoraki açabiliyorken. İçim doldu suçu kendinizde arayıp durmayın. Kocanızı tedavi olmaya zorlayın ya da ayrılmanız tehlikeli değilse (maalesef toplumdaki olayları görüyoruz) siz de ayrılın yolunuza bakın. Çocuk için de endişelenmeye gerek yok annesi babası ayrı olup musmutlu tanıdıklarım oldu.
 
O kadar çok aradım ki ama yok belkide çok iyi gizliyor bilmiyorum. Mesela bana yaklaştığında da hep üstün körü hemen olsun bitsin modunda yani ben hep böyle hissettim
Adam seninle sadece tatmin oluyor sevişmiyor tabiri caizse elle yapacağına bu şekil yapıyor Allah aşkına bu kadar mı cahilsin ?

Hem vajinismus ne alâka kuruluktan canın yanıyor ön sevisme olmadığı için .

Hadi seni geçtim o hanzo senden de cahil ,cahil olmasa çok kadın görmüş biri olsa vulvanı yadırgamaz patavatsız peze***k delirtti beni.

Kendine hiç saygın yok ciddiyim ,ilk günden rezil edilip bırakılacak bir dağ ayısı bırak çocuk yapmayı ,vallahi yaz yaz bitmez ama dilimin ayarından korkuyorum daha.
 
O kadar atar gider yapıp baba evine gittiniz oradan da döndünüz paşa paşa ohh artık onuda kullanır size karşı nasıl olsa gidiyor sonra geliyor diye her şeyi yapar söyler tam bir öküz kendisi size kendinizi suçlu hissetmenizi bile sağlamış. Çocuğu da bahane etmeyin baba baba diye ağlasın ne olmuş alışır o düzene bir zaman sonra babasını illa görücek boşansanız bile en azından siz çekmiceksiniz o adamı 30-40 yılınız heba mı olsun yani oğlunuz mutsuz saygısız sevgisiz bir evde mi büyüsün??? Yoksa babasıyla arada görüşüp iyi vakit geçiren(babalığı varsa tabii) sonra annesinin sıcak mutlu kucağına dönen bir çocuk olarak mı büyüsün???
 
evli hanımlar zaten deneyimlerini paylaşırlar da ben şuna yorum yapmaya geldim

oğlumun baba baba diye ağlamalarına dayanamadım

çocuk neyin ne olduğunu bilen bir varlık değil. babasını gerçekten sevdiğinden özlediğinden değil, alıştığı için ağlamıştır. ben de 4 yaşındayken annem ayrılmaya kalkmış, ben de çok ağlamışım baba diye. geri dönmesinde büyük etken olmuş. oysa 12 - 13 yaşımda aklım başıma geldiğinden beri anneme kaç defa boşanmasını söylemişimdir bilmiyorum. şimdi 40 yaşındayım, bambaşka huzurlu bir evde büyüyebilirdim. olmadı.

bakın arkadaşım, bir insanın bir karakteri vardır. size bunları yapan adam kötü bir insandır. kötü insan kötü eş olur. ondan iyi baba olmaz. OLMAZ. olur diyen herkes yalan söyler. eğer şu anda nikahlı olduğunuz adamla aynı evde çocuk büyütürseniz o çocuğun mutlu bir aile hayatı olmayacak. benim anneme yaptığım gibi size kızacak. benim annemin parası pulu aktif mesleği yoktu ama sizin var. lütfen aklınızı başınıza toplayın.
 
Vajinismus falan değilsin sevgi görmemiş bir kadınsın sadece. Umarım kocam bundan sonra ilerlemez saçma sapan davranışlarında. Keşke babanın evinden dönmeseydin en azından o düzelip çözüm bulsaydı öyle dönseydin (keşke).
Böyle bir adamla yaşamanın çözümü yok. Ya kendinden ödün verip vajinal estetikler cart cırt yapacaksın ya da böyle bir adamla devam edeceksin evli kalmaya devam edersen. Arada bazen kararma vb problemleri çok kadın yaşıyor ama doğru tepki bu ne mi demek hele ki bir kadın kendini zoraki açabiliyorken. İçim doldu suçu kendinizde arayıp durmayın. Kocanızı tedavi olmaya zorlayın ya da ayrılmanız tehlikeli değilse (maalesef toplumdaki olayları görüyoruz) siz de ayrılın yolunuza bakın. Çocuk için de endişelenmeye gerek yok annesi babası ayrı olup musmutlu tanıdıklarım oldu.

Vajinismus falan değilsin sevgi görmemiş bir kadınsın sadece. Umarım kocam bundan sonra ilerlemez saçma sapan davranışlarında. Keşke babanın evinden dönmeseydin en azından o düzelip çözüm bulsaydı öyle dönseydin (keşke).
Böyle bir adamla yaşamanın çözümü yok. Ya kendinden ödün verip vajinal estetikler cart cırt yapacaksın ya da böyle bir adamla devam edeceksin evli kalmaya devam edersen. Arada bazen kararma vb problemleri çok kadın yaşıyor ama doğru tepki bu ne mi demek hele ki bir kadın kendini zoraki açabiliyorken. İçim doldu suçu kendinizde arayıp durmayın. Kocanızı tedavi olmaya zorlayın ya da ayrılmanız tehlikeli değilse (maalesef toplumdaki olayları görüyoruz) siz de ayrılın yolunuza bakın. Çocuk için de endişelenmeye gerek yok annesi babası ayrı olup musmutlu tanıdıklarım oldu.
Kİbar ve gerçekten anlayarak yorum yaptığınız için teşekkür ederim. Ben bu hallere düşecek bi insan değildim bekarken çok beğenilen girdiğim her ortamda giyimiyle kuşamıyla dikkat çeken bi kızdım. Herkes tarafından sevilirdim güler yüzlü cıvıl cıvıl bi kızdm. Herkes benim kibarlığıma naifliğime hayran kalırdı. Ne ara bunları yaşayan düşünen yorgun hırçın tahammülsüz birine dönüştüm bilmiyorum. Bunları neden size yazoyorum bilmiyorum belkide kırıcı konuşmadınız o yüzden teşekkür ederim... herkes dediklerinde çok haklı üzülüyorum çok üzülüyorum..
 
evli hanımlar zaten deneyimlerini paylaşırlar da ben şuna yorum yapmaya geldim



çocuk neyin ne olduğunu bilen bir varlık değil. babasını gerçekten sevdiğinden özlediğinden değil, alıştığı için ağlamıştır. ben de 4 yaşındayken annem ayrılmaya kalkmış, ben de çok ağlamışım baba diye. geri dönmesinde büyük etken olmuş. oysa 12 - 13 yaşımda aklım başıma geldiğinden beri anneme kaç defa boşanmasını söylemişimdir bilmiyorum. şimdi 40 yaşındayım, bambaşka huzurlu bir evde büyüyebilirdim. olmadı.

bakın arkadaşım, bir insanın bir karakteri vardır. size bunları yapan adam kötü bir insandır. kötü insan kötü eş olur. ondan iyi baba olmaz. OLMAZ. olur diyen herkes yalan söyler. eğer şu anda nikahlı olduğunuz adamla aynı evde çocuk büyütürseniz o çocuğun mutlu bir aile hayatı olmayacak. benim anneme yaptığım gibi size kızacak. benim annemin parası pulu aktif mesleği yoktu ama sizin var. lütfen aklınızı başınıza toplayın.
Evet bende sadece çocuğumun ağlamasına dayanamadım geldim ama bu şekilde devam etmeyecek farkındayım bigün biyerde kopacak. Tek isteğim oğlum için hangisi hayırlı olacaksa o olsun. Yorumunuz için teşekkür ederim
 
Kİbar ve gerçekten anlayarak yorum yaptığınız için teşekkür ederim. Ben bu hallere düşecek bi insan değildim bekarken çok beğenilen girdiğim her ortamda giyimiyle kuşamıyla dikkat çeken bi kızdım. Herkes tarafından sevilirdim güler yüzlü cıvıl cıvıl bi kızdm. Herkes benim kibarlığıma naifliğime hayran kalırdı. Ne ara bunları yaşayan düşünen yorgun hırçın tahammülsüz birine dönüştüm bilmiyorum. Bunları neden size yazoyorum bilmiyorum belkide kırıcı konuşmadınız o yüzden teşekkür ederim... herkes dediklerinde çok haklı üzülüyorum çok üzülüyorum..
Rica ederim güzel davranılmayı hak ediyorsunuz umarım buna layık bir yaşam sunarsınız kendinize artık. Eminim ki çok güzel dikkat çeken hoş bir kadınsınız ne gerek var böyle üzülmeye dört duvar arasında. Kendinizi mutlu etmek için bir adım atın lütfen değmez böyle gençliğin en güzel yaşlarında. 🙏🏻🌸
 
Evlenince düzelmez. Cocuk yapinca düzelmez. 2.cocugu yapinca düzelmez. Küsünce düzelmez, barışınca düzelmez. O düzelmeyecekse de siz düzelin. Bosanmis anne baba cocugu olmak zor, dogru , ama zavalli bir annenin cocugu olmak daha zor.
 
10 yıldır sevgideydik, evlendik. 3 yıl evli kaldık. İlk 2 yıl her şey güzeldi. Son bir yıl eski eşim diyeyim artık. Terfi aldı ve aldıktan sonra hiçbir şey yolunda gitmedi. Deli dehşet içmeye başladı. Başka kızlarla yazışmalarını gördüm. Ve ben vajinismusum. 3 yıldır vajinismusum. Ve şimdi o kadar korkuyorum ki ayrıldım, boşandık. O aşırı içtiği için, başkalarıyla konuştuğu için vajinismus sürecinde Yanımda olup bu konuyu benimle aşmak için çabalamadığı için, ben egzersleri yapamadığımda, moralim bozulduğunda, egzersleri yapamıyorum diye terapilere gitmeyi reddettiği için eski insanlarda böyle bir şeyin olmadığını, ya ben eski zamanlarda doğsaydım, aşiretten biriyle evlenseydim ne yapacağımı bana söyleyerek beni daha da kötü hissettirdi. Neyse, ve ben şu an anne olmayı o kadar çok istemiştim ki. Ya bir gün ben bu vajinismusu aşamazsam? Çünkü üç yıldır aşamadım. Ve aşamazsam bir gün bilmiyorum biriyle tanışır mıyım, ne hayat ne gösterir. Ama anne olamazsam diye çok korkuyorum ve ben anne olmayı o kadar çok istemiştim ki. Aşamadım ama, nasıl aşıcam bilmiyorum
 
10 yıldır sevgideydik, evlendik. 3 yıl evli kaldık. İlk 2 yıl her şey güzeldi. Son bir yıl eski eşim diyeyim artık. Terfi aldı ve aldıktan sonra hiçbir şey yolunda gitmedi. Deli dehşet içmeye başladı. Başka kızlarla yazışmalarını gördüm. Ve ben vajinismusum. 3 yıldır vajinismusum. Ve şimdi o kadar korkuyorum ki ayrıldım, boşandık. O aşırı içtiği için, başkalarıyla konuştuğu için vajinismus sürecinde Yanımda olup bu konuyu benimle aşmak için çabalamadığı için, ben egzersleri yapamadığımda, moralim bozulduğunda, egzersleri yapamıyorum diye terapilere gitmeyi reddettiği için eski insanlarda böyle bir şeyin olmadığını, ya ben eski zamanlarda doğsaydım, aşiretten biriyle evlenseydim ne yapacağımı bana söyleyerek beni daha da kötü hissettirdi. Neyse, ve ben şu an anne olmayı o kadar çok istemiştim ki. Ya bir gün ben bu vajinismusu aşamazsam? Çünkü üç yıldır aşamadım. Ve aşamazsam bir gün bilmiyorum biriyle tanışır mıyım, ne hayat ne gösterir. Ama anne olamazsam diye çok korkuyorum ve ben anne olmayı o kadar çok istemiştim ki. Aşamadım ama, nasıl aşıcam bilmiyorum
Hiç doktora gitiniz mi ve gitiniz de neden yenmedeiniz bende vajinusmus um terapiye gidiyorum dilatör 3 boy oluyor 4 girmiyor hala
 
Senin 3 yılda yaşadığın ilişki normal çiftin aylık cinselligi,yaşın genç boşan sonra adam gibi birini bul ve gerçek bir aşk cinsellik yaşa
 
Back
X