Merhaba arkadaşlar. Daha önce de konu açmıştım. Eşimle çok mutlu bir evliliğimiz var. Bir oglumuz bir de kızımız var.
Konuya geçeyim. Şu an 30 yaşımdayım.
Çok uzun zaman önceden bu yana bu düşünce beni yiyip bitiriyor.
Lise 1. sınıfa gidiyordum. Bir gece rüyamda 5 yaşlarında bir erkek çocuk ve 5-6 aylık bir kız bebek görüyorum. Odada duruyorlar. Erkek çocuk kardeşiyle oynuyor falan. sonra ben geliyorum erkek çocuk bana anne diyor. Ben de annecim kardeşinle güzel oyna ben de evimizi süpüreyim vs. diyorum. Daha sonra eve eşim geliyor falan çok mutlu bir hayat. Sonra bir karartı. Bir arakadaşımla konuşuyorum ben eşimi çok seviyordum o da beni çok seviyordu kimse onun yerini tutmaz başkasını düşünemem diyorum. Karşıdaki kişi bana ölenle ölünmez diyor ve ben aglayark uykudan uyanıyorum.
Bu rüyayı yıllardan bu yana unutmuyorum. Hep aklımda. Şu an eşimle çok mutluyuz , örnek gösterilecek bir çiftiz. Ama o rüya yıllardır beni yiyip bitiriyor. Özellikle de kızım dogduktan sonra sürekli akılma geliyor. Bazen unutuyorum falan bazen de her an eşime bir şey olacak korkusuyla yaşıyorum. Oglumla eşim bir yere arabayla gitseler aklıma türlü türlü senaryolar geliyor.
Hep sanki o rüyayı yaşıyorum ve kötü bir olayla rüyadan uyanacakmışım gibi geliyor. Biliyorum pozitif düşünce pozitif düşünceyi çeker. Ama yapamıyorum olumlu düşünemiyorum. Bu rüyayı da hayatımda hiç kimseye anlatmadım. Geçmişe şöyle bir bakıyorum rüyada gördüklerim tek tek çıkıyor karşıma.Eşimle evlendik, oglum olacagını ögrendim, oglum dogdu, çok mutluyuz, sonra kızım dogdu ama ben bunları yaşarken hep o rüya aklımda. Her mutluluk anımda aklıma geliyor.
Bu durumdan nasıl kurtulacagım?
Konuya geçeyim. Şu an 30 yaşımdayım.
Çok uzun zaman önceden bu yana bu düşünce beni yiyip bitiriyor.
Lise 1. sınıfa gidiyordum. Bir gece rüyamda 5 yaşlarında bir erkek çocuk ve 5-6 aylık bir kız bebek görüyorum. Odada duruyorlar. Erkek çocuk kardeşiyle oynuyor falan. sonra ben geliyorum erkek çocuk bana anne diyor. Ben de annecim kardeşinle güzel oyna ben de evimizi süpüreyim vs. diyorum. Daha sonra eve eşim geliyor falan çok mutlu bir hayat. Sonra bir karartı. Bir arakadaşımla konuşuyorum ben eşimi çok seviyordum o da beni çok seviyordu kimse onun yerini tutmaz başkasını düşünemem diyorum. Karşıdaki kişi bana ölenle ölünmez diyor ve ben aglayark uykudan uyanıyorum.
Bu rüyayı yıllardan bu yana unutmuyorum. Hep aklımda. Şu an eşimle çok mutluyuz , örnek gösterilecek bir çiftiz. Ama o rüya yıllardır beni yiyip bitiriyor. Özellikle de kızım dogduktan sonra sürekli akılma geliyor. Bazen unutuyorum falan bazen de her an eşime bir şey olacak korkusuyla yaşıyorum. Oglumla eşim bir yere arabayla gitseler aklıma türlü türlü senaryolar geliyor.
Hep sanki o rüyayı yaşıyorum ve kötü bir olayla rüyadan uyanacakmışım gibi geliyor. Biliyorum pozitif düşünce pozitif düşünceyi çeker. Ama yapamıyorum olumlu düşünemiyorum. Bu rüyayı da hayatımda hiç kimseye anlatmadım. Geçmişe şöyle bir bakıyorum rüyada gördüklerim tek tek çıkıyor karşıma.Eşimle evlendik, oglum olacagını ögrendim, oglum dogdu, çok mutluyuz, sonra kızım dogdu ama ben bunları yaşarken hep o rüya aklımda.
Her mutluluk anımda aklıma geliyor.Bu durumdan nasıl kurtulacagım?
Son düzenleme:
