- Katılım
- 9 Ağustos 2016
- Mesajlar
- 4.976
- Emoji Skoru
- 7.352
- Puanlar
- 158
- Yaş
- 37
- Konu Sahibi MelinaHanim
-
- #41
Bu büyük konuşmaya girer, yapmayın derim.
Bu büyük konuşmaya girer, yapmayın derim.nasıl katlanıyorsun? ciddiyim bu sinir bozucu hayata nasıl dayanıyorsun? hiç düşünmüyor musun kendi değerini. ciddiyim ya sen ve senin gibi muamele gören kadınları anlamıyorum. sizin hayatınız bir erkeğe mi ipotekli bacılar? kendi iradeniz, keyfiniz, fikriniz yok mu?
evlenince sizi birbirinize mi yapıştırıyorlar da ayrılamıyorsunuz? saygısız, sevgisiz, huzur bozan bir adam. böyle bir adamla değil evli kalmak, aynı asansörde 5 dakika kalmam ben. insan kendini sevmeli... kendini sev bence.
teşekkür ederim inanın isteyeceğim son şey o, en iyi şekilde yetiştirmek için tüm çabam. Ama o bi tarafı eksik büyür mü ilerde anne baba ayrı büyümenin eksikliğini çeker mi o korkutuyor beni.ben çok üzüldüm böylesi saygısız bir tutuma maruz kaldığınıza. yalnız şunu bilmeniz lazım ki çocuk bir noktada babasından ne öğrendiyse size o tutumu yansıtacaktır. dolayısıyla çocuğa kıyamayışınızı bahane ederken tamamen kendinize saygısız bir çocuk yetiştirirsiniz.
Boşan...32 yaşında 4 yıllık evli bir kadınım. Özel sektörde çalışıyorum, asgari ücretin 4 katından fazla da maaşım var.Bir de kızım var 13 aylık. Evden çalışıyoruz eşim de ben de çocuğa da yarı zamanlı bakıcı bakıyor.
Eşimle iki yıllık bir flört dönemi sonunda evlendik. Genel olarak kafa yapılarımız örtüşse de çok fazla iletişim sorunumuz var, ayrıca onun sinir problemi var. Aslına bakarsanız evlenmeden önce de kendini belli eden ama nasılsa düzelir diye geçiştirdiğimiz ne yazık ki evlenince daha da volüm arttıran sorunlar.
Evliliğin ilk başlarında ailelerin sürekli gelip kalmasıyla onun oyun bağımlılığıyla ilgili çok sorun yaşadım çok ağladım üzüldüm ama boşanmaya cesaret edemedim. Sonra zaman içinde bu sorunlar azaldı kendisi biraz duruldu oyun oynamayı azalttı, o dönemde çocuk kararına ikna oldum.
Çocuk olduktan sonra ise sevgisizlik saygısızlık ve annemcilik aldı başını gitti . Ne olsa anneme soralım anneme öyle deme böyle davranma. Bunlarla da bi şekilde başettim. Ama şuan son durumda saygısızlık aldı başını gitti bana ailesinin yanında hakaret etmeler itiklemeler, küçümseyici konuşmalar. Bir kaç kez tekrarlandı bunlar ve hiç bir şekilde özür dilemiyor, sorsam sinirlendiğinde gözü hiç bir şey görmüyormuş ama ben de sinirlendirmeseymişim vs. Kızdığı konular da gerçekten ufak tefek şeyler. Yine yaptı iki gün önce annesinin yanında gerizekalı diye bağırdı, sinirden ağlayacak duruma getirdi. Hiç bir şekilde özür filan da yok tavırlıyım muhattap da olmuyorum ama hatasını anlama ihtimali bile yok.
Bunların yanında ne zaman dışarı çıksak burnumdan getirir o mağazaya girme oraya bakma, onun istediği yerde istediği kadar gezeceğiz yoksa çenesiyle ömür çürütür.
Ama kızıyla iletişimine de gelecek olursam dünyanın en iyi babası, bizim kız da tam bir baba aşığı uyandığı gibi gözünün içine bakar yanına sığınır yatar babam diye ölür , babası da onun ağzına bakar bi şey istiyorsa hemen yapar parka götürür el üstünde tutar. Çok seviyorlar birbirlerini Anne demeyi öğrenmedi ama gün boyu 10-20 kez baba baba der.
Ben şimdi bu adamdan ayrılsam kızımla olan iletişimleri zarar verir miyim onları kopardığıma ilerde pişman olur muyum. Ayrılmasam bu saygısızlıkla nasıl başederim. İnanın sevgisizlik umrumda değil ama kızımın da yanında bana yapılan bu saygısızlık çok koyuyor. Günlerdir düşün düşün en son burda konu açma isteği duydum, yıllardır sadece okumak için giriyorum konuda eksik bişey varsa kusuruma bakmayın..
Bu kadar yeterli değil,ciddi bir derse ihtiyacı var.Seni kaybetmeyeceğine emin sanki.Bazen bazı kavgaların edilmesi,restin çekilmesi lazım;yoksa böyle devam eder.Adam olur ama senin aklını başına getirmen lazımEvi terk etmek gibi büyük bir rest çekmedim dediğim gibi bu kararı almalı mıyımı sorguluyorum ama sakinleştikten sonra açıkça yaptığınız terbiyesizlik olduğunu benden özür dilemesi gerektiğini söyledim o da hadi oradan demekle yetindi ve iletişimi sadece çocuk için kuruyorum çocuğa bak bez getir vs. Onun dışında muhattap olmuyorum
Hayır böyle olmak zorunda değil...çoğu erkek sadece karısına karşı böyle...çocuklarına ve diğer insanlara karşı gayet nazik.Şöyle düşünün bu adam bu gün size yaptığınız çok yakın bir gün kızınıza yapacak..
Çok uzak değil biraz daha bebeklikten çıksın maksimum 3 yaşında kendini ifade etmeye başladığında aynısını ona da yapacak..
Nasıl ki size sinirlendiğinde kendisini tutamıyor, bir gün kızınızın yaramaz döneminde tahammül edemeyip ona bağırıp çağırıp hakaret edecek..
Tahammül sınırlarını zorladığında herkese karşı böyle olur. Karısına neyse başkasına da odur. Kişinin karakteri belli.Hayır böyle olmak zorunda değil...çoğu erkek sadece karısına karşı böyle...çocuklarına ve diğer insanlara karşı gayet nazik.
Erkekler zaten hep kendileri kendi aileleri hep onlar iyi saygısızlığa gelince affetmeyin ve her seferinde diyin benim eşimde hep kendini haklı görüyor ama ben açıyorum ağzımı yumuyorum gözümü her şeyde biraz kendine baksın çocuğum yok ben korkuyorum olmasına zor bir seçim bu yüzden32 yaşında 4 yıllık evli bir kadınım. Özel sektörde çalışıyorum, asgari ücretin 4 katından fazla da maaşım var.Bir de kızım var 13 aylık. Evden çalışıyoruz eşim de ben de çocuğa da yarı zamanlı bakıcı bakıyor.
Eşimle iki yıllık bir flört dönemi sonunda evlendik. Genel olarak kafa yapılarımız örtüşse de çok fazla iletişim sorunumuz var, ayrıca onun sinir problemi var. Aslına bakarsanız evlenmeden önce de kendini belli eden ama nasılsa düzelir diye geçiştirdiğimiz ne yazık ki evlenince daha da volüm arttıran sorunlar.
Evliliğin ilk başlarında ailelerin sürekli gelip kalmasıyla onun oyun bağımlılığıyla ilgili çok sorun yaşadım çok ağladım üzüldüm ama boşanmaya cesaret edemedim. Sonra zaman içinde bu sorunlar azaldı kendisi biraz duruldu oyun oynamayı azalttı, o dönemde çocuk kararına ikna oldum.
Çocuk olduktan sonra ise sevgisizlik saygısızlık ve annemcilik aldı başını gitti . Ne olsa anneme soralım anneme öyle deme böyle davranma. Bunlarla da bi şekilde başettim. Ama şuan son durumda saygısızlık aldı başını gitti bana ailesinin yanında hakaret etmeler itiklemeler, küçümseyici konuşmalar. Bir kaç kez tekrarlandı bunlar ve hiç bir şekilde özür dilemiyor, sorsam sinirlendiğinde gözü hiç bir şey görmüyormuş ama ben de sinirlendirmeseymişim vs. Kızdığı konular da gerçekten ufak tefek şeyler. Yine yaptı iki gün önce annesinin yanında gerizekalı diye bağırdı, sinirden ağlayacak duruma getirdi. Hiç bir şekilde özür filan da yok tavırlıyım muhattap da olmuyorum ama hatasını anlama ihtimali bile yok.
Bunların yanında ne zaman dışarı çıksak burnumdan getirir o mağazaya girme oraya bakma, onun istediği yerde istediği kadar gezeceğiz yoksa çenesiyle ömür çürütür.
Ama kızıyla iletişimine de gelecek olursam dünyanın en iyi babası, bizim kız da tam bir baba aşığı uyandığı gibi gözünün içine bakar yanına sığınır yatar babam diye ölür , babası da onun ağzına bakar bi şey istiyorsa hemen yapar parka götürür el üstünde tutar. Çok seviyorlar birbirlerini Anne demeyi öğrenmedi ama gün boyu 10-20 kez baba baba der.
Ben şimdi bu adamdan ayrılsam kızımla olan iletişimleri zarar verir miyim onları kopardığıma ilerde pişman olur muyum. Ayrılmasam bu saygısızlıkla nasıl başederim. İnanın sevgisizlik umrumda değil ama kızımın da yanında bana yapılan bu saygısızlık çok koyuyor. Günlerdir düşün düşün en son burda konu açma isteği duydum, yıllardır sadece okumak için giriyorum konuda eksik bişey varsa kusuruma bakmayın..
Ben iyi koca olamayan adamın iyi baba olabildiğine inanmıyorum. Hiç bi kuvvette inandıramaz kusura bakmayın .32 yaşında 4 yıllık evli bir kadınım. Özel sektörde çalışıyorum, asgari ücretin 4 katından fazla da maaşım var.Bir de kızım var 13 aylık. Evden çalışıyoruz eşim de ben de çocuğa da yarı zamanlı bakıcı bakıyor.
Eşimle iki yıllık bir flört dönemi sonunda evlendik. Genel olarak kafa yapılarımız örtüşse de çok fazla iletişim sorunumuz var, ayrıca onun sinir problemi var. Aslına bakarsanız evlenmeden önce de kendini belli eden ama nasılsa düzelir diye geçiştirdiğimiz ne yazık ki evlenince daha da volüm arttıran sorunlar.
Evliliğin ilk başlarında ailelerin sürekli gelip kalmasıyla onun oyun bağımlılığıyla ilgili çok sorun yaşadım çok ağladım üzüldüm ama boşanmaya cesaret edemedim. Sonra zaman içinde bu sorunlar azaldı kendisi biraz duruldu oyun oynamayı azalttı, o dönemde çocuk kararına ikna oldum.
Çocuk olduktan sonra ise sevgisizlik saygısızlık ve annemcilik aldı başını gitti . Ne olsa anneme soralım anneme öyle deme böyle davranma. Bunlarla da bi şekilde başettim. Ama şuan son durumda saygısızlık aldı başını gitti bana ailesinin yanında hakaret etmeler itiklemeler, küçümseyici konuşmalar. Bir kaç kez tekrarlandı bunlar ve hiç bir şekilde özür dilemiyor, sorsam sinirlendiğinde gözü hiç bir şey görmüyormuş ama ben de sinirlendirmeseymişim vs. Kızdığı konular da gerçekten ufak tefek şeyler. Yine yaptı iki gün önce annesinin yanında gerizekalı diye bağırdı, sinirden ağlayacak duruma getirdi. Hiç bir şekilde özür filan da yok tavırlıyım muhattap da olmuyorum ama hatasını anlama ihtimali bile yok.
Bunların yanında ne zaman dışarı çıksak burnumdan getirir o mağazaya girme oraya bakma, onun istediği yerde istediği kadar gezeceğiz yoksa çenesiyle ömür çürütür.
Ama kızıyla iletişimine de gelecek olursam dünyanın en iyi babası, bizim kız da tam bir baba aşığı uyandığı gibi gözünün içine bakar yanına sığınır yatar babam diye ölür , babası da onun ağzına bakar bi şey istiyorsa hemen yapar parka götürür el üstünde tutar. Çok seviyorlar birbirlerini Anne demeyi öğrenmedi ama gün boyu 10-20 kez baba baba der.
Ben şimdi bu adamdan ayrılsam kızımla olan iletişimleri zarar verir miyim onları kopardığıma ilerde pişman olur muyum. Ayrılmasam bu saygısızlıkla nasıl başederim. İnanın sevgisizlik umrumda değil ama kızımın da yanında bana yapılan bu saygısızlık çok koyuyor. Günlerdir düşün düşün en son burda konu açma isteği duydum, yıllardır sadece okumak için giriyorum konuda eksik bişey varsa kusuruma bakmayın..
Ben öyle birine şahit oldum.Ablamın rahmetli eşi(Kanserden kaybettik)Ablamla hiç anlaşamazlardı.Çok sıkıntı yaşattı ablama .İki oğulları oldu.Çocuklara bebekliklerinden beri eniştem baktı.Ablamın haberi bile olmadı.Gece sabahlara kadar eniştem baktı mamalarının hazırlanmasına altının değişmesine kadar.Akşamdan okul çantalarını beslenmelerini hazırlardı.Çocuklara hazır içecek içirmedi evde kendisi sıkardı.Özel kolejlerde okuttu şimdi biri doktor oldu diğeri de abisinin yolunda.Mükemmel iki evlat yetiştirdi.Ölmeden önce ablama demiş eniştem:”İyi bir baba oldum ama sana iyi bir eş olamadımBen iyi koca olamayan adamın iyi baba olabildiğine inanmıyorum. Hiç bi kuvvette inandıramaz kusura bakmayın .
Bu karısına çektiren insanlardan bahsediyorum. Karısını ezdiren, hakaret şiddet bilmem ne giren yerdeki adamın babalığından bahsediyorum . Anlaşamamak çok başka iyi koca olamamak çok başkaBen öyle birine şahit oldum.Ablamın rahmetli eşi(Kanserden kaybettik)Ablamla hiç anlaşamazlardı.Çok sıkıntı yaşattı ablama .İki oğulları oldu.Çocuklara bebekliklerinden beri eniştem baktı.Ablamın haberi bile olmadı.Gece sabahlara kadar eniştem baktı mamalarının hazırlanmasına altının değişmesine kadar.Akşamdan okul çantalarını beslenmelerini hazırlardı.Çocuklara hazır içecek içirmedi evde kendisi sıkardı.Özel kolejlerde okuttu şimdi biri doktor oldu diğeri de abisinin yolunda.Mükemmel iki evlat yetiştirdi.Ölmeden önce ablama demiş eniştem:”İyi bir baba oldum ama sana iyi bir eş olamadım”
Hepsi de vardı.Hakaret de psikolojik fiziksel şiddet de.Kendi ailesine de çok ezdirdi ablamı ama nasıl babalık yapılır desen eniştem gibisini görmedimBu karısına çektiren insanlardan bahsediyorum. Karısını ezdiren, hakaret şiddet bilmem ne giren yerdeki adamın babalığından bahsediyorum . Anlaşamamak çok başka iyi koca olamamak çok başka
Çocuklarına olabileceği en kötü örnek olmuş yani. Güzellemenin mantığı yokHepsi de vardı.Hakaret de psikolojik fiziksel şiddet de.Kendi ailesine de çok ezdirdi ablamı ama nasıl babalık yapılır desen eniştem gibisini görmedim
Güzellemiyorum olanı söylüyorumÇocuklarına olabileceği en kötü örnek olmuş yani. Güzellemenin mantığı yok