Anne...

Çok ilginç kız evladıyla anne yakın olur aslında neden sizle ilgilenmiyor acaba onu cok kırdıgınız oldu mu amanında?

üvercinka1981 .!.:

Çok ilginç kız evladıyla anne yakın olur aslında neden sizle ilgilenmiyor acaba onu cok kırdıgınız oldu mu amanında?

Genişletmek için tıkla...

hayır, hiç bir zaman yakın olmadık ki onu kırayım, daha doğrusu hiç bir zaman bana yakın olmadı ki...

senin arzu ettiklerinden ben vazgeçtim kardeşim. annem değişemedi...

bazı annelerin kişiliğinde var yani herkes çocuğunu canı gibi görmüyor bencede buny böyle kabul etmelisiniz annenizde kendince haklı olabilir sonuçta nedense ben hiç anneme ihtiyaç duymadım bu hayatta beni sevsede kollasada ben istemedim sonuçta derdim benimonun değil bence sende biraz asi olursan daha iyi olur hem üzüntün azalır hiç değilse buyönden bak

MLS_ .!.:

bazı annelerin kişiliğinde var yani herkes çocuğunu canı gibi görmüyor bencede buny böyle kabul etmelisiniz annenizde kendince haklı olabilir sonuçta nedense ben hiç anneme ihtiyaç duymadım bu hayatta beni sevsede kollasada ben istemedim sonuçta derdim benimonun değil bence sende biraz asi olursan daha iyi olur hem üzüntün azalır hiç değilse buyönden bak

Genişletmek için tıkla...

evet ben de bu sebepten hep asi biri olarak yaşadım zaten belki de bu yüzden evliliklerim de yürümedi hiç çünkü hep sıkıntılarımı kendi içimde yaşadım bu yüzden de kimseye minnet etmedim kimseye boyun eymedim ama bu bana yalnızlıktan başka da bir şey getirmedi yine de her şeye rağmen insan oturup konuşacak, derdini paylaşacak birini arıyor bazen
ben kızımda aynı hatayı yapmadım kızım hayatta kendisini en iyi anlayan kişinin ben olduğumu söylüyor hep keşke annem de erkek kardeşime gösterdiği yakınlığın yarısını olsun bana gösterebilseydi

Exorcist .!.:

evet ben de bu sebepten hep asi biri olarak yaşadım zaten belki de bu yüzden evliliklerim de yürümedi hiç çünkü hep sıkıntılarımı kendi içimde yaşadım bu yüzden de kimseye minnet etmedim kimseye boyun eymedim ama bu bana yalnızlıktan başka da bir şey getirmedi yine de her şeye rağmen insan oturup konuşacak, derdini paylaşacak birini arıyor bazen
ben kızımda aynı hatayı yapmadım kızım hayatta kendisini en iyi anlayan kişinin ben olduğumu söylüyor hep keşke annem de erkek kardeşime gösterdiği yakınlığın yarısını olsun bana gösterebilseydi

Genişletmek için tıkla...

anlıyorum cnm sende çok haklısın tabi insan ister istemez içini dökmek istiyor ama annen sonuçta gerçekten keşke senin için birşeyler yapabilsem çok içtenlikle söylüyorum annen için yapamayacağım(ız) belli çünkü:a015:

Exorcist .!.:

Hayatta insanı en iyi anlayabilecek kişi annesidir, en sıkıntılı zamanınızda, en zor anlarınızda, bir derdiniz olduğunda annenize sığınırsınız, sığınırsınız diyorum ama ben bu duyguyu hiç yaşamadım anneye sığınmak nasıl bir şeydir hiç bilmiyorum, annemin omzuna başımı koyup ağlamak, derdimi gerçekten beni seven ve anlayan birine anneme anlatmak nasıl bir duygudur hiç bilmiyorum çünkü hiç yaşatmadı annem bana bu duyguyu
ona her sığınmaya çalıştığımda onun suçlamalarıyla, azarlamalarıyla, beni ezen tavırlarıyla karşılaştım ben
şu an 41 yaşındayım 2 senedir oldukça sıkıntılı günler geçiriyorum ama oturup derdimi anlatabileceğim bir annem yok benim, derdimi paylaşan, beni anlamaya çalışan, beni dinleyen bir annem yok malesef, hala ısrarla şansımı deniyorum belki beni dinler, anlamaya çalışır ne de olsa o da benim gibi bir kadın belki bana kucağını açar ama malesef hep aynı suçlayan, bütün hatayı bende bulan, beni sürekli azarlayan ya da zamanım yok çok işim var sonra konuşalım tavırları
oysa öyle şeyler vardır ki anneden başka kimseyle paylaşılamaz ne bir sevgili, ne bir eş, ne de bir dostunuzla paylaşamayacağınız şeyler vardır ama ben dertlerimi, sıkıntılarımı annemle paylaşmanın hazzını yaşayamadım hiç...
az önce yine denedim annemi aradım, konuşmak için biraz olsun içimi dökmek için ve yine tavır ve ben bir kere daha lanet ettim kendime inatla anneme tutunma, sığınma isteği duyduğum için oysa ondan maddi hiç bir şey beklemiyorum ben sadece beni dinlesin biraz olsun beni anlasın biraz anne şefkati göstersin yeter ama... ama...

Genişletmek için tıkla...

malesef seni çok iyi anlıyorum,benim annem de böyle,bütün kabahtları bentde bulur,annem desem ne var,yine ne istiyorsun der,ben hayat boyu ondan hiç birşey istemedim,hep çalışıp ona (onun ihtiyaci yok ama iynede para verip beni sevsindiye)yardım ettim,beni babam hep korurdu,annem beni sebebsiz dövse babam ona hakkını bildirirdi,o da bana keşke doğumda geberseydin derdi,hep böyle yaşadım,ama gerçekten tanrı varmış,beni böyle bir kişi ile karşilaştırdıki,benim eşimle,ilk dk dan sen benim karım olacaksın deyip,elerimı tutup hep yanımda,ben hep yanındayım diyor,ben varken bana güven bana birşey olursa(allah korusun)ailem seni korur(benim eltim,kain pederim,kimi saysam bilmiyorum hepsi iyi),ilk çocuğum olduğunda aneme gelibilirmısın sordum,biraz yardıma ihtiyacim var,bana ne bana mı doğurdun cevap aldım,benim eşim ve eltim başimdan ayrılmadılar,sağolsunlar varolsunlar,hep destek aldım,hep ilgi aldım,şimdi ikinci bebeişim var,ve ben en mutlu insanım diyebilirim,iyiki varsın diyorum eşime,ve babama,her insanın mutlaka bir ışık (benim babam başta,şimdi de eşim)olmalı hayatta,eminim senin de var(yada olacak),ümidinı kaybetme:1hug:

bir anne nasıl öyle davranabiliyorki hadi sizin sorunlarınızı sıkıntınızı geçtik anneniz sıkıntısı olunca size anlatmazmı sizinle paylaşmamasıda ilginç.ben annemle konuşurum herşeyi hatta abimin eşi bazen ya ayıp herşey konuşulurmu der:)))bazı annelerin erkek çocuk merakı da kız çocuklarını adam yerine koymamaları da var tabi.allah yardım etsin umarım düzelir..

THE DREAMER .!.:

Canim arkadasim senin adina gercekten çok uzuldum.Evet insan kimseyle paylasamadigi dertlerini annesiyle paylasamazsa ne yapabilirki.Bu durum anladigim kadariyla uzun zamandir devam ediyor.Yoksa hani onu aradiginda belkide onunda cani sikkindir konusmak istemiyor diyecegim ama herhalde surakli devam eden birsey.Bazi insanlar vardir yogurt gibi yumusacik kalplere sahiplerdir;bazi insanlar vardir tas gibi kalbe sahiplerdir. Belkide senin annen sevgisini gosteremeyen içinde tutan insanlardandir.Ama inan bana annecigin seni çok seviyordur.Birde çag çeliskiside olabilir eski nesiller yeni nesillerin dusunce tarzini anliyamadiklari için birseyleri paylasmakta zor olabiliyor.Ama iyide olsa kotude olsa annelerimiz onlar bizim ne kadar bizi anlamiyor veya dinlemiyor olsalarda emeklerini inkar edemeyiz.Bence oturup konusmayi denesen burada yazdigin gibi hissettiklerini anlatsan niye onunla birseyler paylasamadigini sorsan?aradigin cevaplari belki bulabilirsin.Eminim sana birsey olacak olsa ilk once onun cani yanar ilk once o kosar sana dogru.Belkide annende yaptiginin farkida degildir.Belkide seni bu kadar uzdugunu dusunememistir.Yoksa hangi anne evladinin derdine ortak olmazki.

Genişletmek için tıkla...

aman yok kalsın ben kaç kez onunla konuşmayı denedim her konuşmaya çalıştığım anında duygu sömürüsüne başlıyo, zaten sen beni hiç anlamadın, hep beni böle görüyosun gibi sözlerle başlayıp sonu ağlayıp sızlamara varan konuşmalar yani konuşmak mümkün değil canım ayrıca annemin benim yanımda gelinimizle yani kardeşimin eşiyle yaptığı konuşayı anlatsam dudağın uçuklar benim yanımda kıza çok açık ve net oğlunun kendisi için çok daha önemli olduğunu ona ayrı bir sevgisinin olduğunu söyledi
bir insanın annesi kaybetmesi mutlaka ki çok kötüdür ama yaşarken bir annenizin olması ama olmaması kadar kötü bir şey olamaz heralde anne dediğiniz bir varlık var ve siz ona annem diye sarılıp ağlayamıyosunuz, oturup 2 kelime edemiyosunuz

bi anne evladına nasıl bu şekilde davranır okudukça hayretler içinde kaldım aklım durdu resmen...

Exorcist .!.:

Hayatta insanı en iyi anlayabilecek kişi annesidir, en sıkıntılı zamanınızda, en zor anlarınızda, bir derdiniz olduğunda annenize sığınırsınız, sığınırsınız diyorum ama ben bu duyguyu hiç yaşamadım anneye sığınmak nasıl bir şeydir hiç bilmiyorum, annemin omzuna başımı koyup ağlamak, derdimi gerçekten beni seven ve anlayan birine anneme anlatmak nasıl bir duygudur hiç bilmiyorum çünkü hiç yaşatmadı annem bana bu duyguyu
ona her sığınmaya çalıştığımda onun suçlamalarıyla, azarlamalarıyla, beni ezen tavırlarıyla karşılaştım ben
şu an 41 yaşındayım 2 senedir oldukça sıkıntılı günler geçiriyorum ama oturup derdimi anlatabileceğim bir annem yok benim, derdimi paylaşan, beni anlamaya çalışan, beni dinleyen bir annem yok malesef, hala ısrarla şansımı deniyorum belki beni dinler, anlamaya çalışır ne de olsa o da benim gibi bir kadın belki bana kucağını açar ama malesef hep aynı suçlayan, bütün hatayı bende bulan, beni sürekli azarlayan ya da zamanım yok çok işim var sonra konuşalım tavırları
oysa öyle şeyler vardır ki anneden başka kimseyle paylaşılamaz ne bir sevgili, ne bir eş, ne de bir dostunuzla paylaşamayacağınız şeyler vardır ama ben dertlerimi, sıkıntılarımı annemle paylaşmanın hazzını yaşayamadım hiç...
az önce yine denedim annemi aradım, konuşmak için biraz olsun içimi dökmek için ve yine tavır ve ben bir kere daha lanet ettim kendime inatla anneme tutunma, sığınma isteği duyduğum için oysa ondan maddi hiç bir şey beklemiyorum ben sadece beni dinlesin biraz olsun beni anlasın biraz anne şefkati göstersin yeter ama... ama...

Genişletmek için tıkla...

ben sizden çok küçüğüm ama aynı şeyleri yaşamışız hemen hemen
daha doğrusu benimki gerçekten çok acaip.. ben annemi,o beni kırana hiç kırmamıştım.. ama artık gerçekten bi yerden sonra boğuluyosunuz,aynı çatı altında durmak istemiosunuz,sanki anneniz değil bi yabancı..
bu yüzden bende asi davranabiliyorum..daha doğrusu annem böyle olmaya devam ettikçe benim davranışlarımda onunla paralellik gösteriyor...
annem iki yüzlüdür mesela..
örneğin bir arkadaşımla karşılaşınca hemen melek gibi görünmeye çalışır ama aslında hiçte öyle değildir.. yapmacık yapmacık tavırlar sergiler.. belkide bu yüzden çok fazla muhabbeti olan insan yok çevresinde..
annem ayrım yapar.. çok ciddi söylüyorum bu benim kuruntum değil.. kardeşimi her zaman bana karşı savunur beni ezer.. herşeyin suçlusu benimdir... yazın sinir krizi geçirdim annem yüzümden.. hayatımda ilk kez bir kriz geçirdim.. sorumlusu en yakınım..niye olduğunu boşverin çok uzun hikaye zaten anlatsam ya inanmazsınız yada bi güzel yuhlarsınız durumu...
bi keresinde annemin tüm bana yaşattıkları ve yaptıklarını görmezden gelip oturup sohbet ettik.. ben anneme özelimi ilk kez anlattım... biraz çekinerek ama anlattım.. ertesi hafta anlattığım herşeyi koz olarak sakladığını belli etti ve yüzüme çirkinleştire çirkinleştire vurdu... zamanında teyzemede aynı şeyleri yaparmış teyzem anlatmıştı.. aralarında 8 yaş var.. teyzem bnm yaşlarımdayken onuda çok ağlatmış çok.. teyzem hep ' duyma kızım takma kafana ' desede yapamıyorum.. benim bir tane annem var.. anne.. nası duymayayım ?
hayatımda bana en çok bedduayıda annem etmiştir.. ama ne beddular öyle böyle değil.. 40 yıl düşünsem benim aklıma gelmez..
şimdi belki aranızdan biri ' kim bilir sen naaptında annende böyle ' diyordur.. size şöyle söylim.. benim annem ben küçükken oyuncaklarımı yerde bırakıyorum diye arkadaşım olarak gördüğüm (çocuk aklı :) ) iki peluş oyuncağımı kesen,yine küçükken ortalıkta barbielerimi bırakıyorum diye kış ortası beni sokağa atan,onun istediği pardesüyü giymedim diye ( pardesüden çok herşeye benziodu okulda milletin dalga konusu olmuştum siz düşünün.. ) okulun ortasında bana tokat atan ve devamını getirmeye çalışan bir insan..
belkide anne sevgisini hissetmediğim için babama çok düşkünüm.. oda bana.. ve inanır mısınız.. annem .. öz annem sırf bu yüzden babama beni kötülemek için fırsat kolluyor..
ilk okuldan beri bana öyle ağır laflar kullanmıştır ki.. küfrü annemden öğrendim mesela..ve bu anlattıklarım inanın hiç bişey.. bazı şeyler yazılmıyor.. kelimelere dökülmüyor..
gerçekten tüm bunlar çok kötü.. dilerim hiç kimse yaşamaz annesinden böyle şeyler... annemin bana yaptıklarını gördükçe hep kendi kendime ' ben ilerde anne olunca çocuğuma arkadaşından dahada yakın olucam,bunların hiç birini ona yapmicam ' diye sözler veriyorum..annemin bana göstermediği sevginin yokluğunun acısını kendi çocuklarımda çıkarıcam..çok uzun yazdım kusura bakmayın olur mu :çok üzgünüm:

gönülyarası .!.:

bi anne evladına nasıl bu şekilde davranır okudukça hayretler içinde kaldım aklım durdu resmen...

Genişletmek için tıkla...

inanın bende hayretler içinde okudum tüm yazılanları!
anne bu ötesi de yok.anlatmak bile zor allah yardımcınız olsun ama keşke bir yolu olsada tüm yaşananlar unutulsa ve anne evlat beraberce geleceği göğüsleyebilseniz
inanın çok üzüldüm senağlama