• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Ailem :(:(

ne olursa olsun onlar senin ailen. senin var olma sebebin.
şiddet uygulamadıklarını söylüyorsun.
temel ihtiyaçların da karşılanıyordur muhtemelen.
saygı ya da sevgi karşılıklıdır.
onlar da her şeye karşı çıkan,
kendilerini sürekli küçümseyen
bu yaşına kadar bakıp büyüttükleri kızlarının
kendilerine karşı tavırlarından hoşlanmıyorlardır.
 
Son düzenleme:
Farkında olduklarını zannetmiyorum.
yada şöyle söylim farkında oldukları tek şey
benim hatalarım yani onlara göre hata olanlar.
 
oy kıyamam sana sen lisedesin değilmi
canım bunlar geçecek aileni çoks eviyorsun onlarda seni
hepimiz yaşadık bunları
 
tuce .!.:
ilk okuduğumda ergenlik bunalımı dedim ama son mesajında anladım ki farkında olduğun için kızgınsın. en ağır şiddet psikolojik şiddettir biliyorum, ailenin seni sevdiğine eminim ama ne yazık ki her sevgi de her şeyi kurmaya ve kurtarmaya yetmiyor, belki eğitimsizler belki de senin yaşadığın dünyada yaşamadılar ve seni anlayamıyorlar, dilerim kısa zamanda doğru yolu bulur ve sana yaşamadığın aile sevgisini yaşatırlar, sabretmelisin, çünkü senin ailen onlar...
Genişletmek için tıkla...


tuce çok haklı...

neden mi seni kınamıyor ve doğru gösteriyor...

babam beni terketti yıllar sonra arayıp buldum buna rağmen hiç sitem etmedim...ve 2008 ocak 15 de beni ölüyorum diye aradığı zaman soma da yaşadığı hemen yanıma alıp tedavisi için işimden ayrıldım..hatta oks ye hazırlanan biricik oğlum bile devre dışı kaldı ilgisiz cahil annemin yanına gönderip kendimi 7/24 babama adadım...

ağır kangren neticesi ölüm riski hayli yüksek olarak sol bacağı diz altından kesildi...70 yaşında ve diyabetine hiç dikkat etmemiş bir kere bile insülün iğnesi olmamış bir hasta olarak durumu içler acısıydı...yatalak durumdaydı altını bile gururla söylüyorum ben değiştirdim...tam 8 ay bebek gibi sevgi şevkatle baktım...8 ay süresince defalarca hastane de kaldık...defalarca komaya girdi ambulans çağırıp ölmesin diye ağlayarak dua ettim...yemeden içmeden kesildi 45 kilo oldu organik bebek mamalarıyla çay kaşığı ve pipetle besledim...

anneme gelince artık hal ve hareketlerine tahammül edemediğim için 3 aydır konuşmuyoruz fakat torunu ile görüşür...hatta oğlumu ben teşvik ederim...bana bakma oğlum ben daha fazla kavga etmemek için konuşmuyorum ama sen konuş git derim sık sık...ve en düşük emekli maaşı kadar olan aylığını her ay düzenli olarak veririm...

konuşmuyoruz fakat annemin ihtiyacı olduğunu bileyim koşa koşa giderim elimden ne geliyorsa sonuna kadar yaparım....oğlum kanalıyla sürekli olarak takibindeyim....

sabretmeliyiz ve sahip çıkmalıyız çünkü onlar bizim ailemiz...

eğitimine önem ve ağırlık ver canım benim... eğitim zaten çok önemli ama senin can simidin...sakın koyverme kendini yaşadıklarım burda anlattığım kadar basit değildi ama maneviyatımı hiç kaybetmedim...

kendine güven kendine yatırım yap.
 
4.yaş: Babam her şeyi biliyor.

5.yaş: Babam çok şeyi biliyor.

6.yaş: Benim babam senin babandan daha çok şey biliyor.

8.yaş: Babam her şeyi bilmiyor.

10.yaş: Babamın gençliğinde her şey çok farklıymış.

12.yaş: Aslında babam bu konuda hiç bir şey bilmiyor.

14.yaş: Babama kulak asma artık o çağ dışı.

21.yaş: Babam mı? Aman Tanrım o hiç bir işe yaramaz.

25.yaş: Babam bu konuda az da olsa bir şeyler biliyor; ama o yaşta birinin, bu konuda bir şeyler bilmesi normal zaten.

30.yaş: Bu konuda babamın fikirini alsak iyi olur. O kadar deneyimli ki!

35.yaş: Babama sormadan hiçbir şey yapmam.

40.yaş: Acaba babam bu konunun üstesinden nasıl gelirdi? Ne kadar akıllı ve deneyimli bir insandı.

50.yaş: Babamın yanımda olması ve bana akıl vermesi için neler vermezdim. Onun ne kadar akıllı bir insan olduğunu hiç takdir etmemiştim. Ondan çok şey öğrenebilirdim.

Sanırım renkli olarak işaretlediğim bir dönemdesiniz.
Her ne olursa olsun Allah'a yönelip halinize şükredin.
Ya ailenizden günde beş posta dayak yiyor olsaydınız ?
Ya anneniz-babanız fiziksel olarak size muhtaç bir durumda olsaydınız ?
Ya onları soğuk toprağın altına gömüp onların nefes almadığı bir hayatı geçirmek zorunda olsaydınız?

Kabul belki olması gereken şeyleri yapamıyorlar,belki hakikaten cahiller ama ne olursa olsun anne ve babadırlar.
Onların rızasını kazanmaya bak....Eğitimine önem ver...
 
Öncelikle çok teşekkür ediyorum sizlere zaman harcayıp okuduğunuz ve fikilerinizi aktardığınız için
O kelimeleri yazarken gerçekten içimde yılların öfkesi vardı ve bir anda patlak verdi.
yazdıklarımdan vazgeçmiş değilim hala aynı şekilde düşünüyorum.
Ama aklımda farklı olan şeylerde var.
Asla onlara sırtımı dönmicem,onlar hiç benimle olmadığı halde ben onları hiç bırakmicam.
Evet daha çok kızıcam onlara,daha çok gece başımı yastıklara gömüp ağlicam.
Ama bana muhtaç oldukları zaman hep yanlarında olucam.
Anladımki bu tartışmalarla kavgalarla ne ben onlara bişeyler öğretebilirim nede onlar bana.
Yaşayıp görmek bu olsa gerek onlar düşücek ben kaldırcam.
ışte o zaman anlicaklar.
En azından ben öyle umuyorum.
 
Bu arada Murgiz :
Evet ablacım lisedeyim
Umarım geçer bu günler
Yoksa içimdeki sevgi taneciklerinide kaybedicem.
 
bLoodless .!.:
Bu arada Murgiz :
Evet ablacım lisedeyim
Umarım geçer bu günler
Yoksa içimdeki sevgi taneciklerinide kaybedicem.
Genişletmek için tıkla...


bu günler geçecek ve sen içinde ki sevgi taneciklerini kaybetmeyeceksin...

çünkü kaybetmemek için kendine yatırım yapacaksın....

tamam mı güzel kız:1hug:
 
evt canım sen zaten gerekli cevabı burda vermişsin kesinlikle saygıyı elden bırakmaman gerekio ve herzaman onların yanında olman gerekiyo herşeye rağmen..kötü şeyler yaşatmış olabilirler sana ama onlar senin annen ve baban onların şuanda hayatta olmadıklarını düşün eminim çok üzülürdün..her anne babanın evladına karşı yaklaşımı farklı oluyo..seninkilerde böyle canım...sen sadece eğitimine önem ver ve asla onlara saygıda kusur etme zaten bunları yaparsan karşılığını fazlasıyla alırsın canım..hem vicdan olarakda rahat olursun.. herşeyin hakkında hayırlısı olsun canım...
 
Sardunya_Zakkum .!.:
tuce çok haklı...

neden mi seni kınamıyor ve doğru gösteriyor...

babam beni terketti yıllar sonra arayıp buldum buna rağmen hiç sitem etmedim...ve 2008 ocak 15 de beni ölüyorum diye aradığı zaman soma da yaşadığı hemen yanıma alıp tedavisi için işimden ayrıldım..hatta oks ye hazırlanan biricik oğlum bile devre dışı kaldı ilgisiz cahil annemin yanına gönderip kendimi 7/24 babama adadım...

ağır kangren neticesi ölüm riski hayli yüksek olarak sol bacağı diz altından kesildi...70 yaşında ve diyabetine hiç dikkat etmemiş bir kere bile insülün iğnesi olmamış bir hasta olarak durumu içler acısıydı...yatalak durumdaydı altını bile gururla söylüyorum ben değiştirdim...tam 8 ay bebek gibi sevgi şevkatle baktım...8 ay süresince defalarca hastane de kaldık...defalarca komaya girdi ambulans çağırıp ölmesin diye ağlayarak dua ettim...yemeden içmeden kesildi 45 kilo oldu organik bebek mamalarıyla çay kaşığı ve pipetle besledim...

anneme gelince artık hal ve hareketlerine tahammül edemediğim için 3 aydır konuşmuyoruz fakat torunu ile görüşür...hatta oğlumu ben teşvik ederim...bana bakma oğlum ben daha fazla kavga etmemek için konuşmuyorum ama sen konuş git derim sık sık...ve en düşük emekli maaşı kadar olan aylığını her ay düzenli olarak veririm...

konuşmuyoruz fakat annemin ihtiyacı olduğunu bileyim koşa koşa giderim elimden ne geliyorsa sonuna kadar yaparım....oğlum kanalıyla sürekli olarak takibindeyim....

sabretmeliyiz ve sahip çıkmalıyız çünkü onlar bizim ailemiz...

eğitimine önem ve ağırlık ver canım benim... eğitim zaten çok önemli ama senin can simidin...sakın koyverme kendini yaşadıklarım burda anlattığım kadar basit değildi ama maneviyatımı hiç kaybetmedim...

kendine güven kendine yatırım yap.
Genişletmek için tıkla...

diyecek bişi bulamıyorum inş senin evladında senin gibi hayırlı olur canım :1hug:
 

Kolay şey değil yaşadıkların. Hemde bu küçüçük yaşta hayatı ögrenmek gerekirken
asıl hayatı ailen içinde öğreniyorsun. Umarım atlatırsın bu günlerini.:teselli:
Sardunya nın dediği gibi egitimine önem ver.



 
Sardunya_Zakkum .!.:
tuce çok haklı...

neden mi seni kınamıyor ve doğru gösteriyor...

babam beni terketti yıllar sonra arayıp buldum buna rağmen hiç sitem etmedim...ve 2008 ocak 15 de beni ölüyorum diye aradığı zaman soma da yaşadığı hemen yanıma alıp tedavisi için işimden ayrıldım..hatta oks ye hazırlanan biricik oğlum bile devre dışı kaldı ilgisiz cahil annemin yanına gönderip kendimi 7/24 babama adadım...

ağır kangren neticesi ölüm riski hayli yüksek olarak sol bacağı diz altından kesildi...70 yaşında ve diyabetine hiç dikkat etmemiş bir kere bile insülün iğnesi olmamış bir hasta olarak durumu içler acısıydı...yatalak durumdaydı altını bile gururla söylüyorum ben değiştirdim...tam 8 ay bebek gibi sevgi şevkatle baktım...8 ay süresince defalarca hastane de kaldık...defalarca komaya girdi ambulans çağırıp ölmesin diye ağlayarak dua ettim...yemeden içmeden kesildi 45 kilo oldu organik bebek mamalarıyla çay kaşığı ve pipetle besledim...

anneme gelince artık hal ve hareketlerine tahammül edemediğim için 3 aydır konuşmuyoruz fakat torunu ile görüşür...hatta oğlumu ben teşvik ederim...bana bakma oğlum ben daha fazla kavga etmemek için konuşmuyorum ama sen konuş git derim sık sık...ve en düşük emekli maaşı kadar olan aylığını her ay düzenli olarak veririm...

konuşmuyoruz fakat annemin ihtiyacı olduğunu bileyim koşa koşa giderim elimden ne geliyorsa sonuna kadar yaparım....oğlum kanalıyla sürekli olarak takibindeyim....

sabretmeliyiz ve sahip çıkmalıyız çünkü onlar bizim ailemiz...

eğitimine önem ve ağırlık ver canım benim... eğitim zaten çok önemli ama senin can simidin...sakın koyverme kendini yaşadıklarım burda anlattığım kadar basit değildi ama maneviyatımı hiç kaybetmedim...

kendine güven kendine yatırım yap.
Genişletmek için tıkla...


Aslında olması gereken, yapılması gereken şeyleri yapmışken siz; maalesef tüm saygınlığını yitirmiş toplumumuzda birey olarak anlattıklarınız, yaşadıklarınız, saygınlığınız Takdire değer ...

Tüm samimiyetimle kutluyorum sizi...

Sizin gibi annelerin yetiştirdiği çocuklarla ayakta kalıcak insanlık...
 
Canım haklısın şu yazdıklarını hiç kınamıyorum...Anladığım kadarıyla sizinki çağ farkı düşünceleriniz birbiriyle tamamen zıt... Şuan aynı problemi bende yaşıyorum büyüdükçe sorunlar artıyo, annemle daha çok karşı karşıya geliyoruz. O bana ii davranırsa şımaracağımı sanıyo oysaki öyle değil ama farkına varmıyo. Ama şu 3 günlük dünya için sakın yanlış yapma olurmu? Kendini çıkmaza sürükleme, gerekirse konuş onlarla gerekirse tartış ama sınırını koru her zaman yüz yüze bakabileceğin bir aralık bırak kendine... Onlar zamanla seni anlayacaklardır emin ol ve de sen onları..
 
Bende lise zamanında senin gibi düşünüyordum. Belki sen dayak yememişsin ama ben dayak bile yedim 20li yaşlarımda.Öyle ağır laflar sarfetti ki annem bana bunu burda yazamam dahi.Babam ortaokul yıllarımda günlüğümü okuyup beni eve kilitledi ne o ben bir erkekle konuşmuşum.Evden camdan bakmam bile yasakdı sadece arka balkondan bakabiliyordum diğer yerlere ben bakmayım diye panjur yaptırmıştı.2 cm aralansa o panjurun aralıkları bana hesap sorardı işte böyle bir gençlik geçirdim.Ergen olduğumu hep unuttular.Evlenmek için her yolu denedim evleneyimde kurtulayım ya gelinliğimle çıkayım şu evden ya da kefenimle en kısa zamanda dua etti.Ama belli bir yaştan sonra düzene girdi hayatımız üniversiteyi farklı şehirde okumam işimi elime almam belkide onlara güven verdi.Onlardan kurtulmak için yüzlerini görmemek için hep ders çalıştım, kitap okudum bu da benim yararıma oldu hiç dersaneye gitmeden üniversiteyi kazandım.Kazandım ama göndermemek için elelrinden geleni yaptılar fakat araya aile büyükleri girince mecbur kaldılar.E ne oldu elime ekmeğimi aldım, güzel bir yuvam var (evlendim) ve annemlere çok yakınım.İnan insanların kıymetini kaybedince anlıyosun. Yakınımda olsalar bile özlüyorum onları by yaşananları da hiç yüzlerine vurmadım belki hatalarını anladılar belki unuttular gittiler benimde içimde hep bir yara kalmıştır ama şunu biliyorum ki herkesin ailesi mükemmel değildir.Allah beterinden saklasın her zaman için.Sen sen ol eğitimine önem ver çok güzel yerlere gel ve onları utandır hiçbişey sölemesende onlar hatasına varacaklardır zaten.Çok zeki bir kız olduğun yazılarından belli oluyor her zaman mantığınla hareket etmen dileğile sevgiyel kal.....
 
hiç bir öz anne baba asla ve asla çocuğunun kötülüğünü istemez..
evet hatalar olabilir,hayat şartları hayata bakış açıları farklı olabilir ama
asla senin mutsuz olmanı istemezler..seni anlamadıklarını söyleyebilirsin
ama sevmediklerine inanmıyorum..emin ol sana birşey olsa aniden gece yarısı
rahatsızlansan o bahsettiğin sokaktaki insanlardan önce onlar koşacaktır başucuna
sende kendi artılarını eksilerini düşün...git konuş onlarla gerekirse...
 
bende okudugumda......
dedimki..gerçekten böyle aileler varmı diye....malesef var.....
herkes kendi yaşadıgı aileyi örnek göstermesin.
arkadaş bu kadar dolmasa bu kadar yaşadıkları zoruna gitmese bu yazıyıda durup duruken yazmaz.
malesef herkes anne baba olamıyor.dogurmakla bakmaklada anne baba olunmuyor...
neler görüyoruz neler okuyoruz.....
kendi çocuklarını satanlar işkence edenler....
bırakıp gidenler var.......
kimsede ailesini kendi seçmiyor...........
demekki çok dertli çok acı çekmişki yazıyor....

allah anne babada olsa akıl fikir versin senin bir evlat oldugunu fark etsinler ....
sanada rabbim sabır versin....
işallah çektigin bu acılar gelecekte mutlugun içindir......
allah kimseyi annesi babası çocuklarıyla imtihan etmesin...
 
canim benim kiyamam sana...
hem ailenin yaklasimlari,hem senin tam ergenlik döneminde olusun...gercekten zor...
ama inan bana cogumuz böyle seyler yasadik,yasamadik degil...
inan hepsi geride kalacak,senin omuzlarin diklestikce onlar daha ilimli olacaklar insallah..
sana sadece bir abla tavsiyesi oku..ne olursa olsun gayret et oku ve meslegini eline al..
 
Tek isteğim bu Zaten okuyup bi iş sahibi olup kendi ayaklarım üzerinde durmak kimseye mecbur olmamak.Bazen okula bile gitmek istemedğim oluyor ama sırf hayallerimle avutuyorum kendimi başka çıkar yolum yok tek başıma yaşayabilmem lazım ve bunun içinde okumam lazım.
Zaten kitap okumak benim için apayrı bişey sadece kafamı kitaplara gömdüğümde unutuyorum herşeyi
bu yüzden kitaplar benim gerçekten en iyi arkadasım (:
Hepinize çok teşekkür ederim ablacıklarım kendi hayatlarınızdan verdiğiniz örnekler dahada rahatlatıyo içimi.Umarım yıllar sonra bide ne kadar mutlu olduğumu yazarım buraya (:
 
bLoodless .!.:
Tek isteğim bu Zaten okuyup bi iş sahibi olup kendi ayaklarım üzerinde durmak kimseye mecbur olmamak.Bazen okula bile gitmek istemedğim oluyor ama sırf hayallerimle avutuyorum kendimi başka çıkar yolum yok tek başıma yaşayabilmem lazım ve bunun içinde okumam lazım.
Zaten kitap okumak benim için apayrı bişey sadece kafamı kitaplara gömdüğümde unutuyorum herşeyi
bu yüzden kitaplar benim gerçekten en iyi arkadasım (:
Hepinize çok teşekkür ederim ablacıklarım kendi hayatlarınızdan verdiğiniz örnekler dahada rahatlatıyo içimi.Umarım yıllar sonra bide ne kadar mutlu olduğumu yazarım buraya (:
Genişletmek için tıkla...


canım benim sen kendine yatırım yap mutlu olacaksın Allah ın izniyle ve yıllar sonra bugünleri hatırlayıp tebessüm bile edeceksin....

ve de senin durumunda olan gençlere destek olacaksın:1hug:
 
Cevap yazabilmek için giriş yapmalı veya kayıt olmalısınız.

Benzer Konular

A
Çok üzgünüm gençliğim gitti
4 5 6
Yorumlar
117
Görüntüleme
3K
Nitrit
N
V
Ailem ve benim tükenişim
2 3
Yorumlar
51
Görüntüleme
3K
Clemantine34
Clemantine34
A
15 gündür 10 aylık oğlunu bir kez olsun aramadı boşanalım diye de bir hamle yapmadı amacı ne bunun ?
3 4 5
Yorumlar
95
Görüntüleme
3K
ema1
ema1
H
  • Kilitli
Kayınvalidesellll
Yorumlar
16
Görüntüleme
1K
safi.naz
safi.naz
E
Ne düşüneceğimi şaşırdım fikir verir misiniz
2
Yorumlar
30
Görüntüleme
2K
mariposa23
M
Back
X