40 yas ve sonrası

Artık bunu kabul ediyorum, arkadaşım yok, işim yok, aileden travması olan biriyim. Şükür edebilecek çok şeye sahibim ama ama yalnız ve dünyanın köşesine itilmiş gibi hissediyorum. Ve yeme Bozukluğuyla 40'a girmek ve devam etmek istemiyorum

Yanlış düşünüyorsun. Kimsenin olmasına gerek yok. Sen varsın Sadece bir kez yaşayabileceğimiz bir hayatımız var. Zamanımızı kısıtlı. Sende onu mutsuzlukla heba ediyorsun. Sen önce kendi içinde ışıldamalısın. Kendini sevmelisin. Sana emanet verilen bedene sahip çık.
Benimde kendimi unutulmuş hissettiğim bir dönem oldu ama ben dindar bir insanım. Allah’ın hiç kimseyi unutmayacağını biliyorum. O yüzden de umutsuzluğa kapılmadım. Bekledim.
Acil psikolojik destek al. Maneviyatını yükselt.
Rabbim kalbine ferahlık versin