- Katılım
- 8 Ağustos 2024
- Mesajlar
- 154
- Emoji Skoru
- -83
- Puanlar
- 16
- Konu Sahibi Amerika34RmZ
- #1
Kızlar yine aynı konu yine aynı mesela son konularım hep aynı sıkılmayın yardım edin cidden psikolojim bozuk burda beni linçlemeyin etrafımda kimseye anlatamadığım için buraya geliyorum. Arkadaşım çok yok olanlarada bana acımasınlar sıkılmasınlar diye çok dillendirmiyorum. İçimde sanki bitmeyecek bir yalnızlık var. Ben bir dost arıyorum aslında bir sırdaş sürekli konuşacağım biri keşke bir ablam olsaydı ama yokk.. niye böyle hissediyorum hep bilmiyorum bir arkadaşım var iyi biri ama onun benden çok arkadaşı var sadece ben olsun hayatında istemiyorum tabi ama mesela arkadaşlarıyla Vakit geçiyor ariyim şu Remziye’yi de o da gelsin tek başına o da demiyor düşünmüyor.. hergün arkadaşlarıyla takılıyor hemen hemen. Arkadaşlarını da tanıyorum çok samimi değilim ama tanıyorum. Şimdi bu durumda ben dışlanmış mı oluyorum ??? İlk defa yazıcam onları kıskanıyorum da ne güzel diyorum hep geziyorlar ben ise çocuklarla evde 
Ya bilmiyorum ama insanlar tarafından değer görmek istiyorum. Bir etkinlik yaptıklarında beni de davet etsinler. Beni sorsunlar fln. Şimdi ben bu arkadaşımın evinin yakınlarına taşınıyorum. O tarafta da böyle görüşüp beni çağırmasalar çok üzülürüm… napcam ya psikoloğa gitsem onun da psikolojisini bozarım yani o kadar özgüvenim yokkk:)) diyorlar ki kafan rahat böyle daha iyi çok fazla etrafında kimse yok bir iki kişi olsun yeter umursama boşver Ama elimde değil.. 30 yaşıma gitçem ben ne zaman büyüycem iki çocuğum da var böyle şeylere takılıyorum. Aman salla diyemiyorum boş insanları takıyorum bana akıl veri. Lütfen normal düşünemiyorum sanki beni kimse sevmiyor gibi şimdi demeyen sende vardır problem yok ben bu ülkeye geldiğimde herkes kendine göre kişiler tanımıştı kimse beni arasına sokmuyor gibi yok evin uzak felan değip geçiyorlar. Bilmiyorum kendimi aşırı dışlanmış hissediyorum. Mutsuzum. Kimi sorsam götü kalkıyor resmen. Var mı benim gibi olannmmmm???????
Ya bilmiyorum ama insanlar tarafından değer görmek istiyorum. Bir etkinlik yaptıklarında beni de davet etsinler. Beni sorsunlar fln. Şimdi ben bu arkadaşımın evinin yakınlarına taşınıyorum. O tarafta da böyle görüşüp beni çağırmasalar çok üzülürüm… napcam ya psikoloğa gitsem onun da psikolojisini bozarım yani o kadar özgüvenim yokkk:)) diyorlar ki kafan rahat böyle daha iyi çok fazla etrafında kimse yok bir iki kişi olsun yeter umursama boşver Ama elimde değil.. 30 yaşıma gitçem ben ne zaman büyüycem iki çocuğum da var böyle şeylere takılıyorum. Aman salla diyemiyorum boş insanları takıyorum bana akıl veri. Lütfen normal düşünemiyorum sanki beni kimse sevmiyor gibi şimdi demeyen sende vardır problem yok ben bu ülkeye geldiğimde herkes kendine göre kişiler tanımıştı kimse beni arasına sokmuyor gibi yok evin uzak felan değip geçiyorlar. Bilmiyorum kendimi aşırı dışlanmış hissediyorum. Mutsuzum. Kimi sorsam götü kalkıyor resmen. Var mı benim gibi olannmmmm???????
