Keşke leri hayatımdan çıkarmanın o kadar kolay olmadığını biliyorum ömrümün sonuna kadar defalarca keşke diyeceğimi de..
güneş doğuyor batıyor yeni günle gelenler tutamazsam avuçlarımın içinde kaybolup gidiyor
sokaklarda koşup yaralandığım günler dün gibi...
arabaları sayardık saatlerce camdan dışarı bakarken yada bir metal parayla maç yapardık, arkadaşlarımıza durup dururken sinirlenir küserdik,komşunun arabasının lastiklerini patlatırdık.sonra hiç olaydan haberimiz yokmuş gibi toplanırdık arabanın başına.bahçedeki ağaçlara çıkar meyvaları toplamak yerine kim daha çok yiyecek diye yarışırdık
çok ta gerilerde kalmadı aslında o günler dünde kaldı sadece ömrümün hayatımın dününde...
şimdi metal parayı sadece sigara paramın üstünü tamamlamak için kullanıyorum.. arkadaşlarıma zaman ayıramadığımın için artık durup duruken bile küsemiyorum..komşularımı tanımıyorum ve artık malesefki ağaçta meyve göremiyorum..
hayatımından kaybolanların dışında benimle beraber bugüne gelen elimde avucumda kalanlar la geçmişten gelen huzuru yaşıyorum...
80 li yıllarda çocuk olmak güzeldi gerçi çocuk olmak hep güzelde yaşayabilenlere...
Hala yüreğinde yada gözlerinde oturan çocuğa sahip çıkanlara sevgiler..a.s.
Figo..