- 20 Ekim 2018
- 2.478
- 3.870
- 133
- Konu Sahibi CeReNnnKeskn
-
- #1
Kesinlikle katılıyorum şimdi insanımız üzüldüğü için evlat edinmek istiyor ama o çocukların ve bebeklerin psikolojik olarak neler yaşayacağını bilemiyorlar..Daha once evlat edinme konusunda katı bir sekilde olumsuz görüş bildiren esim 2 gün once Biz de depremzede bir cocugu evlat mi edinsek dedi. Açıkçası ona pek bir şey demedim ama şu an oldukça duygusal yaklaştığının, 3 4 ay sonra bu konu gündemden düştüğünde (maalesef toplumsal hafızamız oldukça zayif) ayni fikirde olacak mısın sence dedim ve bana hak verdi. Bence yeni başvurulardan ziyade mevcut başvuruların belki daha öncelikli kılınması makul olacaktır. Ayrıca evlat edinme uzun bir prosedür ve biz ekonomik durum acısından olduça dinamik bir ülkeyiz. Bugun işim Ve kirada da olsa bir evim var ama yarin için ayni ekonomik durumda olacağımı kendi evladıma bile vadedemiyorum. Bizim için evlat edinme işi ne yazıkki uzak ihtimal.
Ayrıca enkazdan sağ bir sekilde çıkarılan çocuklarımızın hatrı sayılır bir sekilde buyuk bir kısmı ne yazik ki organlarını ya da uzuvlarını kaybetme tehlikesi içerisindeler. Bu da demek oluyor ki ozel gereksinimli bireyler olarak hayatlarına devam edecekler ve ömürleri boyunca yeni ailelerinin maddi manevi ekstra ilgilerine ihtiyaç duyacaklar. Bence çoğu kişi bu durumun farkinda degil.
Rabbim tüm depremzede evlatlarımızı hep iyilerle karşılaştirsin bantları acik olsun. Yaraları tez sarılsın. Bu konudaki nacizane fikrim budur.
Amin canım inşallahZaten oncelik oncesinde basvurusu olanlaradir.daha once koruyucu aile olanlara falan oncelik verilir.tabi ki hic kimse icin kolay degil.rabbim yavrulari guzel ailelerle karsilastirsin.
İnanirmisin bende 2yas ve 2aylik bebeklerim var simdi bile aralarında dengeyi sağlamaya çalışıyorum 2aylik olan bebeğimi büyük uyuyunca seviyorum kıskanıyor çok büyük bir sorumluluk heleki kendi çocukların için birde evlat edinmek çok çok büyük bir sorumluluk ama aslında iyi bir şey ama şu şartlarda çocuklar için zorBizde eşimle acaba biz bir yavruya yuva olsak mi dedik. Aslında müthiş güzel bir şey. Ama ben şahsım adına cesaret edemiyorum. Üç tane evladım var, denge kurmak çok zor olur. Onun kalbini kırmaktan çok korkarım. Gerçekten çok düşünüp karar vermek lazım.
Canım senin için çok zor olur ama düşünmek bile güzel inşallah hepsinin akrabaları sahip çıkarda yabancı kişilere evlat edinmezlerBende ilk gün sahiplenmek istedim sonra şurada doğuma sayılı günler kaldı ya ona ilgi veremez ya ihmal edersem günahını nasıl öderim? Bu korkulardan dolayı cesaret edemedim.
Alıp hakkıyla geçici / uzun süre bakanlardan Allah razı olsun
İnanirmisin bende 2yas ve 2aylik bebeklerim var simdi bile aralarında dengeyi sağlamaya çalışıyorum 2aylik olan bebeğimi büyük uyuyunca seviyorum kıskanıyor çok büyük bir sorumluluk heleki kendi çocukların için birde evlat edinmek çok çok büyük bir sorumluluk ama aslında iyi bir şey ama şu şartlarda çocuklar için zor
Bence de etmeyin zatenBizde eşimle acaba biz bir yavruya yuva olsak mi dedik. Aslında müthiş güzel bir şey. Ama ben şahsım adına cesaret edemiyorum. Üç tane evladım var, denge kurmak çok zor olur. Onun kalbini kırmaktan çok korkarım. Gerçekten çok düşünüp karar vermek lazım.
Allah korusun sizideAynen öyle. Birini bir tane fazla öpsem diğeri kıskanıyor. Benim kız 8, ikizler 5 yaşında. Onlara bazen kizabilirim ama o yavruya kizamam. Çocuklar da bunu anlamaz. Ne sefer denge kurmakta zorlanırım.
Birde fazla detay ama evde ki çocuklarından ağır bir hastalık gecirir filan. O zaman her şey daha karışır. Biz çocuklarla genetik olarak kansere yatkiniz mesela. Allah korusun çocuklara bir şey olsa ne yaparım. Kafam çok Allah bullak.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?