merhaba arkadaşlar
bu kız deli mi bu saatte kalkmış girmiş nete demeyin...
ezanla uyandım.
pazartesi günü doktor kontrolüme gittim.
nst sırasında bir kadın yanımdaki sedyeye uzandı, öyle sancılıydı ki...
kıvrandı, ağladı ağladı ağladı...
içim parçalandı.
gece 2'den beri sancı çekiyorum açılma olmuş mudur diye sordu bana.
olmuştur herhalde dedim.
geçen hafta hiç açılmam yoktu dedi.
meğer onun doktoru da benim doktorummuş.
sıramı ona verdim, kadın muayene oldu, açılması yoktu ve sezayene alacaklardı.
o an gözüm çok korktu, her seferinde normal doğum yapacağım diyen ben gitmiş
yerine doktorun yanına girer girmez sezaryen günü alıp çıkmayı düşünen başka biri gelmişti.
eşime dedim, sezaryen olacağım...
aynı şekilde eşimde o kadını görünce normal diye tutturan kocamın yerine başkası yanımdaydı...
doktorun odasına girdik, önce rutin ultrason muayenesi olduk...
doktorum artık çatı muayenesi yapmanın zamanı geldiğini söyledi.
hep erteliyordum korkumdan.
eşimin zoruyla yattım o lanet yatağa
çatım normal doğuma uygunmuş ancak açılmam hiç yokmuş.
bu zamana kadar 3-4 cm açılmamın olmuş olması gerekiyormuş.
bunu da duyan ben daha durur muyum?
39. haftadayız demek ki hiç açılma olmayacak, belki de az önce karşılaştığım kadın gibi olacaktım...
dedim sezaryen olmamda çocuk için sakıncası var mı???
kilosu 3466 gr, boyu 49 cm. 200 gr yanılma payı koyalım dedi doktorum, 3200 olacak
normal doğum taraftarı olduğunu yine yeniledi doktorum ayrıca ekledi de... sen normal doğum yapamazsın, hazırlıklı değilsin, korkun var...
dedim hayırrr ben hep normal istedim ama az önceki bayanı görünce......dedim, sustummm.
haklı olarak doktorum da bana dönüp; hazır ve korkmuyor olsan hiçbirşey etkilemezdi seni dedi.
hakverdim...
çatı muayenesinde o kadar utandım ki doktorum dedi rahat ol, normal istiyordun, doğum samanı saatlerce yatacaksın buna ve sürekli muayene olacaksın hazırla kendini.
bunu duyunca beynimden aşağı kaynar sular döküldü...
eşim iyi düşünmem gerektiğini söyledi.
bense o an gün alıp çıkmak istiyordum yoksa kalacaktı bu sezaryen işim.
haftaya görüşmek dileğiyle ayrıldık muayeneden.
hastane kapısından çıkar çıkmaz geri döndüm, gün alacaktım, kafama koymuştum.
aklımda sadece sezaryen vardı. sonrasında çekeceğim ağrı sızı umrumda değildi.
daldık doktorun odasına, alalım gün ve çıkalım gidelim dedim.
cuma günü sezaryene gireceğim.
sabah 8'de hastanede olacağız ve 10 gibi işlem başlayacak.
yarım saat sürermiş öyle dedi doktorum.
12den sonra yeme içme yok.
çıktım hastaneden üzerimde hem rahatlama hem de tedirginlik.
ne yapmıştım ben, bebeğimin kendi doğum tarihini belirleme hakkını elinden almıştım
anneme gittim, normal doğum taraftarıydı duyunca tüm gün tansiyondan yattı
benim yüzümden...
akşama benden leke geldi, o mutluluğumu anlatamam. demek ki pişman olmuşum felaket derecede.
dedik nişan bu ama yaaa çatı muayenesinden dolayı olduysa...
doktorumu aradık, ılık duş al, devam ederse sabah gel dedi.
duştayım dua ediyorum devam etsin bu nişan olsun diye.
ama duşla birlikte leke de son buldu.
akşam 11den 1e kadar bebeğim hiç durmadı, o oynadıkça sancım oldu.
yine sevindim ama olmadı işte kızlarrrr olmadı olmadı olmadı. yanlış alarm...
eşim hala iptal etme düşüncesinde.
bense herşeyde hayır var diyorum ve gördüğüm kadının arkasaına sığınıyorum
hepinizden dua bekliyorum...